مقارن با همين اوقات كه مير تيمور خان دستگير و به اصفهان اعزام شده بود ، ميرزا محسن خان مظفر الملك ، نايب الاياله لرستان و خوزستان كه تازگى از وصول ماليات فراغت حاصل كرده بود ، جهت تحويل آن به خزانه ظل السلطان به اصفهان وارد گرديد . علاوه بر حمل ماليات علت ديگر رفتن مظفر الملك به اصفهان شكايت از حاج عالى خان و حيدر خان و ساير همدستان آنها بود كه با تشبث به معاذير مختلف قسمت عمده ماليات را لاوصول اعلام كرده بودند . مظفر الملك كه در امر حكومت مردى قوى و استوار بود و با اين قبيل بهانه‌ها كارى نداشت ، از رفتار خوانين مزبور رنجيده و به اين قصد نزد ظل السلطان رفته بود كه نظر موافق او را به عزل خوانين سابق‌الذكر جلب و وسايل ترخيص مير تيمور خان را فراهم آورده و در لرستان سياست جديدى را برقرار سازد ، لكن ورود او مصادف شده بود با قضيه فرار مير تيمور خان و دستگير شدن او و عصبانيت فوق العاده شاهزاده از اين رفتار مشار اليه . مظفر الملك كه از موضوع فرار مير تيمور خان و خشم ظل السلطان نسبت به او كاملا بىخبر بود مبلغى از ماليات لرستان را كه با هزار حيلت از اجاره‌داران وصول كرده بود ، به ملاقات شاهزاده رفت . تصميم نامساعد ظل السلطان درباره مير تيمور خان مظفر الملك تازه وارد شده و در حضور ظل السلطان نشسته بود يك نفر ديگر از رجال نيز حضور داشت و شاهزاده هنوز سخنى درباره فرار مير تيمور خان بر زبان نياورده بود . مقارن اين حال يكى از درباريان او وارد شده و خبر دستگيرى مير تيمور خان را به او گزارش داد ، ظل السلطان به مظفر الملك نگاهى انداخته و گفت : « اين‌بار تصميم دارم مير تيمور خان را اعدام و لرستان را از شر فساد او راحت و آسوده سازم . » مظفر الملك كه از جايى خبر نداشت ، پرسيد : « حضرت و الا مير تيمور خان چه كرده كه مستوجب اين عقوبت شده است . » آن‌گاه شاهزاده داستان فرار و دستگيرى او را براى مظفر الملك شرح داد . آن شخص كه در حضور شاهزاده ، و متأسفانه نامش بخاطرها نمانده ، به شاهزاده مىگويد : « نظر بر اين‌كه مردم از قضيه دادن تأمين به مير تيمور خان آگاه مىباشند و براى شئون و مقامات حضرت و الا اين عهدشكنى به هيچ‌وجه صلاح نيست و مخصوصا كه سه‌بار تأكيد مىكند كه حضرت و الا مبادا اين كار را انجام دهيد كه به كلى منافى با شئون شاهزادگى و مقام شامخ شما