مكن كفران نعمت زانكه كفران * چو « 1 » نيكو بنگرى باشد دو كفر آن درست است اين سخن نزد خردمند * نيابند اهل كفران بوى غفران بناء على هذا به قلم شكسته رقم ، درهم بسته آمد . نظم : گرچه مرا قدرت اين كار نيست * خامه بدين كار سزاوار نيست هست اميدم كه به فضل خداى * كلك چو بر عاج شود مشكساى لا جرم استعانت و استيفاق خداوند على الاطلاق طلبيده ، شروع در حالات و مقالات و مقدمات ايشان و فترات و آشوب گيلان و مازندران و غيره كه انقلاب و انقطاع دولت اينان روى داده بود ، مىنمايد « 2 » . چون اين تأليف در « 3 » تاريخ حالات و حكايات گيلان بود ، به « تاريخ گيلان » موسوم ساخت و مرتب بر دو فصل و چهار مقاله گردانيد و من اللّه العون و التّأييد . فصل اول - در حالات ادبار و انكسار دولت مظفر سلطان مرحوم والى گيلان بيه‌پس رشت و انقراض دولت سلاطين اسحاقيه عليهم الرحمة كه از آن زمان الى الآن مدت ممتد يكصد و چهل و دو سال مصروف شده . فصل دوم - در احوال جلاى مغفورى خان احمد خان حاكم و والى ولايت بيه پيش لاهجان و ابتلاى پسران شاه جمشيد خان عليه الرحمة و الرضوان و به قتل رسيدن اميره سياوش خان حاكم گسكر و عصيان امير حمزه خان طالش

--> ( 1 ) - در اصل : چه . ( 2 ) - در اصل : مىنمود . ( 3 ) - در اصل : بر .