ملا عبد الفتاح فومنى گيلانى

232

تاريخ گيلان ( فارسى )

كه در بيه‌پس كسى تيول داشته باشد ، عرض مىكند كه بيه‌پس خاصهء خزينهء شاهى است . در الكاى خاصه ، تيولدارى معنى ندارد . و هر ساله مبلغ چهار صد تومان نقد بنده به كامران بيك مىدهم ، او به قصبهء تولم دخل نكند . شاه عباس قبول قول او نموده و كامران بيك را به حضور طلب فرموده ، گفت كه من به وكالت شما قبول چهارصد تومان نموده ، تولم را به ميرزاى عالميان گذاشته‌ام ، شما چه مىگوئيد ؟ كامران بيك ، در ازاى اين التفات شكر نعمت به جاى آورده . شاه عباس در اين باب رقم فرمود كه عمال گيلان بيه‌پس ، هر ساله مبلغ چهارصد تومان از وجوهات الكاى مذكوره ، در وجه مواجب هر سالهء كامران بيك گيلك رسانيده ، مستوفيان مبلغ مذكور را به خرج عمال بيه‌پس مجرى داشته ، هرساله حكم مجدد نطلبند . و مدت ممتد چهل سال كامران بيك مشاراليه ، در ملازمت پادشاه ايران بود و در سفر و در حضر خدمت به جاى مىآورد و در هيچ سفر از خدمت دور نشد . بيت : چو دولت مرد را يارى نمايد * همه كارش به كام دل برآيد زهى طالع كه يارى كرد وى را * به دولت رهنمائى كرد وى را و در سنهء تخاقوى ئيل كه سنين عمرش به نود رسيده ، از شاه عباس رخصت طلب نمود . مسؤول او به عز حصول مقرون داشته و مبلغ يك صد تومان مؤونت را به دو ارزانى داشته ، مرخص فرمود . و مشاراليه از قزوين روانهء سفر حجاز گشته ، به قرب مدينه مشرفه ، داعى حق را لبيك اجابت گفت . بيت : منه دل در جهان كين پير ناكس * وفادارى نخواهد كرد با كس وفا نه كار سرسرى است . وفا پيرايهء سرى و سرمايهء سرورى است . وفا كار جوانمرد است . وفا نشان ارباب درد است . وفا كمند گردن ارادت است .