گفتار در وقايع پيچى ئيل تركى مطابق سنهء تسع و عشرين و الف كه سال چهارم قرن ثانى جلوس ميمنت مأنوس عباسى است [ 668 ] بهار دلاراى اين سنه مباركه بخوشى و خرمى جلوهء ظهور نموده مسرت افزائى آغاز نهاد نوروز ميمون ميمنت مقرون روز جمعه پانزدهم شهر ربيع الثانى موافق تسع و عشرين و الف هجرى اتفاق افتاد سلطان سيارگان يعنى آفتاب عالمتاب بعد از انقضاء پنج ساعت روز مذكور از نهانخانهء حوت بيرون خراميده در تختگاه حمل تمكن يافت عرصهء جهان از عطر شكوفه و ازهار چون حجلهء نوعروسان بهار مشكبار گرديد طبايع انفسى و آفاقى از قدوم بهجت لزوم بهار خوشى و خوشدلى از سر گرفتند . شعر زمين و زمان كامرانى گرفت * زمانه خواص جوانى گرفت چو بار دگر جلوه‌گر شد بهار * ز لطف هوا تازه شد روزگار دار السلطنهء اصفاهان از فر قدوم همايون خسرو كامكار كامران غيرت فزاى سپهر بوقلمون بود . از سوانح اقبال آمدن ايلچى روم است ابراهيم آقا نام كه مرد سنجيده سخندان و از معتبران سلسلهء آل عثمان بود همراه يادگار على سلطان خلفا آمده مكتوب محبت اسلوب از جانب سلطان عثمان بن سلطان احمد فرمانفرماى ممالك قيصرى آورده اظهار صداقت و دوستى و استحكام بنيان مصالحه و استقرار قواعد اتحاد و يكدلى نموده بود بوسيلهء مقربان درگاه خلافت سعادت بساط - بوسى دريافته بعنايات شاهى و تفقدات شاهنشاهى مفتخر و مباهى گشت و تحف و هداياء كه از جانب سلطان روم آورده بودند به نظر اقدس درآورد و از اينجانب نيز جواب مكتوب بر وجه مرغوب در قلم آمده تخته بيك يوزباشى استاجلو كه در سال گذشته داروغهء صفاهان بود برسالت روم تعيين فرموده در مرافقت آقاى مذكور با تحف و هداياء لايقه روانه گرديد و امر مصالحه فيما بين برين نهج قرار يافت كه قاعدهء زمان پادشاهان حنت آشيان شاه طهماسب عليه الرحمة و الغفران و سلطان سليمان كه اعقل و اعدل سلاطين روم بود مرعى بوده باشد و تغييرى كه در آن شده و موجب مناقشهء طرفين بود تبديل ولايت آخسقه گرجستان مسق است كه در زمان مذكور داخل سنور قزلباش بود و درين عهد در تصرف روميان مانده با الكاء در تنگ قلعهء زنجير كه در ميان قلمرو همايون و عراق عرب واقع