خفى حكم ميكرد و بالاخره به قضاى مبرم اجل گرفتار آمده در مكه شريفه وديعت حيات بمتقاضى اجل سپرد اما از جمعى كثير استماع شد كه در وقت ارتحال وصيت نموده كه مرا موافق مذهب اماميه تغسيل و تكفيل نمايند كه من اثنى عشرىام و درين مدت بمحض [ 159 ] امور دنيا و جاه طلبى ارتكاب بعضى امور ناصواب نمودم و اين معنى مينمايد العلم عند الله و هو عالم بحقايق الامور چون اكثر مردم به جهت سوء اعمال اسمعيل ميرزا آزرده بودند زياده پريشانى بخاطرها راه نيافت و هيچگونه فترتى واقع نشد هر كس از اهل خدمت و آقايان بيوتات و مقربان اراده رفتن شيراز و قصد خدمت پادشاه مينمودند به خدمت امراء آمده اجازه ميخواستند و ايشان به خدمت خانم عرض مينمودند و رخصت يافته روان ميشدند و كسى بيرخصت نواب خانم و امراء قدرت رفتن نداشت .