آقا محمد فراهانى كه از اعيان ولايت فراهان بود . خواجه امير بيك مشهور بامير بيك مهردار كه از اقوام ميرز كر يا كججى مرد قابل مستعد فضيلت شعار بوده در اول حال وزير قاضى خان تكلوى مهردار بود و بعضى اوقات وزير خراسان نيز بود و در علم جفر و اعداد و نيز نجات مهارت تمام داشت و به جهت آنكه تسخير آفتاب مينمود مغضوب گشته مدتى در قلعهء الموت محبوس بود در زمان اسمعيل ميرزا از حبس نجات يافته وديعت حيات بقابض ارواح سپرد . ميرزا بيك ابهرى از طبقهء سابقيه ابهر بود در اول حال وزير سوندك بيك قورچى باشى افشار بعد از آن ايامى وزير ديوان بود چندگاه امر وزارت از اين عزيز متمشى ميشد . چون بساط دولت ايشان در نورديده شد معصوم بيك صفوى كه امير ديوان بود بمرتبهء بلند وزارت سرافرازى يافت بايالت و سپهدارى جمع كرد و چند سال بانتظام دولت پرداخته همواره منظور نظر عنايت شهريارى بوده حضرت شاه جنت مكان آن جناب را عمو اغلى يعنى عمزاده خطاب ميفرمودند . بعد از آنكه ميانهء حضرت شاه جمجاه و سلطان سليم بن سلطان مراد فرمان فرماى ممالك روم قواعد مصالحه استحكام يافته از ديار عجم آمد شد حجاج بيت اللّه الحرام متواتر گشت مشار اليه بدلالت هادى توفيق ارادهء دريافت آن مطلب عليا كرده از هر دو پادشاه مرخص و مأذون گشته باتفاق پسرش خان ميرزا كه از زمرهء فضلاى عصر بود روى به راه آورد روميان با او غدر كرده در حينى كه محرم شده بود در لباس اعراب باديه شبى بر سر او ريخته او را با پسرش و چند كس ديگر از رفقا در ميانه قافلهء حج بدرجهء شهادت رسانيده اسناد اين امر شنيع بقطاع الطريق عرب نمودند و در ايام غيبت مشار اليه امير - سراج الدين على قمى وزير او بنيابت بدان خدمت قيام داشت بعد از قضيه معصوم بيك چند سال مسند وزارت از وزير مستقل خالى بود و در اواخر ايام حيات مير سيد حسين فراهانى و خواجه جمال الدين على بدين منصب عالى سرافرازى يافته يك سال بدان خدمت قيام داشتند اطوار ايشان مستحسن طبع اشرف نيفتاده هر دو را از آن منصب عالى عزل فرموده ديگر احدى بدان امر مزبور منصوب نگشته .