دست كم مملكت پناهى فتاده باشد . بناى بنيه در غايت احكام و اساس بنيّه در نهايت استحكام ، ساحت ساير بدن از امراض خلقيّه مبرّا و ناحيت مملكت [ تن ] از علل « 1 » عارضه معرّا ، مدّت دوازده سال كه ايّام دولت و كامرانى « 2 » [ و روزگار ] سلطنت و ( 220 - ر ) جهانبانى بود ، هرگز خدشهء مرضى صعب مجلس [ مشرع زلال ] « 3 » عيش او را مكدّر نساخت و هيچگاه سوار علّت و انكدار بر محلّ « 4 » قرار وجود شريف او نتاخت . پيوسته محفل همايون بزمى بود ، [ اصحابش ] « 5 » آسوده و احبابش « 6 » غنوده . صبح و شام جام گلفام [ داير ] « 7 » و صباح و رواح افراح و امراح حاضر ؛ چنگ راى « 8 » فرهنگ به ساز عود امل موعود در آواز . ابيات « 9 » همه كامى به كام دل مكمّل * هران « 10 » عيشى كه مىبايد ، محصّل ربوده گوى از ميدان اقبال * سمند بخت زير ران اقبال كلاه سرورى بر سر نهاده * قباى خسروى را بر گشاده پرى رويان عالم زير فرمان * چو ديوان مانده در حكم سليمان سكندروار سدّ عقل بسته * ز يأجوجِ فتن آفاق رسته سرانجام چاووش اجل قريب بىرخصت و تقريب از ميان بيرون جسته و دهن قدح و روى ساقى فرح شكسته . بيت مجلس عيش « 11 » و طرب باقى نماند * آن قدح بشكست و آن ساقى نماند هر آينه از تكرير « 12 » اين ملاحظه و تصوير بر خاطر نصيحت پذير ظاهر مىگردد كه غايت

--> ( 1 ) . F : جميع . ( 2 ) . F : كامرانى + آن حضرت . ( 3 ) . F : مجلس . ( 4 ) . P : بر مملكت وجود . . . ( 5 ) . F : ندارد ؛ P : اصحاب ، با توجه به نسخهء K تصحيح شد . ( 6 ) . F : اصحابش . ( 7 ) . P : صبح و شام كام دار ؛ با توجّه به نسخهء K تصحيح شد . ( 8 ) . P : راى + مر . ( 9 ) . P : شعر . ( 10 ) . P : همه . ( 11 ) . K : همه ( 12 ) . F : تكرير