بيتا فى الجنّة » ، [ مكافاتى سزاوار يابد ] « 1 » و در روز جزا از صحيفهء اعمال و آمال « 2 » ارقام إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ [ 9 / 18 ] خواند و آن نيك زن كثير الاحسان در جريده و سلك جوانمردان « اذا رأيتم الرّجل معاهد [ ا ] المسجد « 3 » فاشهدوا له بالايمان » ، محشور « 4 » شود و جزاى او از انفاس متعبّدان معابد وَ أَنَّ ( 217 - ر ) الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً [ 72 / 18 ] موفور گردد . ابيات « 5 » ز انفاس پيرى كه وقت سحر * كشد نالهء سوزناك از جگر ز بيخ « 6 » مژه اشك انگيخته * وز آن شاخ ، مرجانِ تر ريخته دعايى رود بر درِ كبريا * ببخشد يقين بانى بقعه را در اين سال كه حضرت بيگم را توجّهء كعبه عقبى « 7 » نزديك شده بود ، آن حرم محترم عزم جزم فرمود كه به زيارت حرم مكرّم شتابد و از طريق بغداد اداى فريضهء « 8 » حج فرموده زيارت اوليا و اصفيا را دريابد . بعد از آنكه از حضرت اعلى اذن توجّه حاصل شده بود و وجوه مصارف حجّ و اصل شده « 9 » ، مصالح ملكيّه موجب تسويف و تراخى گشت و حصول آن امنيّه كه حلول آن بر تقديم منيّه فرض عين بود ، در عرضهء « 10 » تعويق ماند . بعد از رجوع به ييلاق ، بنابر وفور اشفاق بر اولاد كبار ، رأى آن حضرت آن بود كه قشلاق در قراباغ « 11 » باشد ، مبادا [ كه ] از طاعون و وباى تبريز وبالى زايد و يكى را از اولاد مكرّم طعن [ و ] نكالى آيد ، و العجب كه از آن صاحبهء عقل و دها در حيّز احتجاب و خفا ماند كه با شحنهء اجل مكابده « 12 » و با قهرمان قضا مكايده « 13 » متصوّر نيست . و چون اوقات آن حضرت اكثر در طاعات مبذول بود و به ضبط ساعات اوراد و حفظ

--> ( 1 ) . PF : ندارد ، از K افزوده شد . ( 2 ) . F : مآثر . ( 3 ) . K : يعتاد المساجد . ( 4 ) . F : مشحور ، K : مشهود . ( 5 ) . P : شعر . ( 6 ) . K : ميغ . ( 7 ) . P : حقيقى . ( 8 ) . P : فرايض . ( 9 ) . P : گشته . ( 10 ) . P : عرصهء . ( 11 ) . KP : قره‌باغ . ( 12 ) . P : عبارت « و العجب . . . مكابده » را ندارد . ( 13 ) . P : مكابره .