ما الليث « 1 » محتطما « 2 » و السيل مرتكما « 3 » * و البحر ملتطما « 4 » و اللّيل مقتربا « 5 » أمضى شبا منك اوهى « 6 » منك صاعقة * اجدى يمينا « 7 » و ادنى منك مطّلبا و كاد يحكيك صوب الغيث منسكبا * لو كان طلق المحيّا يمطر الذّهبا و الدّهر لو لم يخن « 8 » و الشمس لو نطقت * و اللّيث لو لم يصد و البحر « 9 » لو عذبا [ ترجمه وى ] اى به بخشش كفِ تو مصرفِ بحر * بحر پيشِ كفِ تو چون كف بحر از كَفَت برده بهره‌اى دريا * پيشِ جودِ تو قطره‌اى دريا ( 126 - پ ) بر كفت رشك مىبرد مَعدِن * سنگ بر سينه مىزند مَعدِن تا نَمىديده از مروّت تو * ابر كرده عرق ز خجلتِ تو آسمان يك سماطِ احسانت * ماه و خور چون دو قرص بر خوانت « 10 » هم جوانمرد و هم كريم خصال * هم نكو خلق و هم بزرگ اقبال از كمالات هر چه مطلوب است * جمله در ذات شاه يعقوب است و در اين سال هنگام توجّه قشلاق « 11 » ، ايلچى پادشاه خراسان معزّ الدّولة و الدّين ابو الغازى سلطان حسين بايقرا ، امير عاشق محمّد « 12 » نام به اردويهء « 13 » همايون آمد و ساچق « 14 » طوى ختان فرزندان خود كه در باغ زاغان كرده بود ، همراه آورد و در ضمن كتابتى « 15 » متضمّن اظهار اخلاص و مودّت صورت بزم خود « 16 » آراسته ، و بيان دلفريب آن مكتوب لطيف نام بلغا « 17 » را از ديوان بيان كاسته بود و چون صورت كتابت متضمّن حكايت آن ختان بود بعينه در اين مقام مذكور مىشود .

--> ( 1 ) . K : السيف . ( 2 ) . F : مختطما . ( 3 ) . F : مرتطما . ( 4 ) . F : ملتظما . ( 5 ) . F : مغتربا . ( 6 ) . F : ادهى . ( 7 ) . P : يمينى . ( 8 ) . K : يكن . ( 9 ) . F : البحر ( 10 ) . FP : خانت . ( 11 ) . KP : قيشلاق . ( 12 ) . P : محمود . ( 13 ) . P : اردوى . ( 14 ) . PF : سارچق . ( 15 ) . KP : كتابت . ( 16 ) . KP : « را » ندارد . ( 17 ) . P : بقا .