فضل الله روزبهان خنجى اصفهانى

185

تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى )

شكوه گروه گروه ايستاده و تمامى غرق آهن و پولاد به عزم قتال بازوى جدال گشاده . بر ميمنهء قنصو « 1 » يحياوى - ملك الامراى دمشق « 2 » - با عساكر شام كه در كثرت همچو سپاه ظلام و در مكنت هر يك « 3 » ضرغام بودند و بر ميسرهء او أوزدمر « 4 » - ملك الامراى حلب - با فوجى گويى از بحر محيط موجى برخاسته « 5 » و در قلب باش ، عازم بطش و جأش با اعيان كمات مصر و نقاوت شجعان عصر و غلامان خاصّهء سلطان قول را آراسته « 6 » بود . از اين جانب امراى عظام عساكر بهرام انتقام را تربيت ميمنه و ميسره و تيپ داده ، روانه شدند . خيول مقانب « 7 » و مناسر و جيوش ميامن و مياسر آراسته و هر جوانى بر مركبى همچو نسر طاير يا همچو ابر ساير ، به عزم قتال برخاسته « 8 » ، از دليران آق قوينلو كه هر يك خار مرگ « 9 » را همچو گل صد برگ بويند و نيش اجل را نوش عسل گويند ، سنان ( 99 - ر ) زهردار « 10 » را همچو زهر بهار شمرند و شربت تيغ آبدار را همچو شربت خوشگوار خورند . من كلّ اروع يرّتاع المنون له * اذا تجرّد لا نكس و لا جحد يكاد حين يلاقى القرن من حنق * قبل السّنان على حوبائه « 11 » يرد « 12 » در قول لشكر بايندر بيك « 13 » با كمات رجال و كفات ابطال و در ميمنهء ميمون امير اعظم سليمان بيك با دليران كارزار ، آدمى خصلتان ديو پيكار و در ميسرهء خليل بيك بكتاش « 14 » صفها راست كرده ، روان شدند . گويى سير ايشان نمونهء وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ « 15 » [ 27 / 88 ] نمود ، و ابّهت و انبوهيشان حاكى از حال وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ [ 81 / 5 ] بود . سطح زمين از حوافر خيول همچو آسمان يوم الحشر ، منفطر و از ارتفاع غبار

--> ( 1 ) . K : قانصوه اليحياوى . ( 2 ) . KP : شام . ( 3 ) . F : يك + يا . ( 4 ) . P : ندارد ، K : أزدمر . ( 5 ) . F : خواسته ؛ P : برآراسته . ( 6 ) . P : بر آراسته . ( 7 ) . P : معانب ، K : عقائب . ( 8 ) . P : برخواسته . ( 9 ) . F : مركب . ( 10 ) . P : سردار را . ( 11 ) . F : جريانه ، با توجّه به نسخهء K تصحيح شد . ( 12 ) . P : ابيات را ندارد . ( 13 ) . KP : بك . ( 14 ) . F : بيكتاش . ( 15 ) . F : و هى تسير سى السحاب P : و هى . . . كسير . . .