ابيات « 1 » الفتح منتظم و الدّهر مبتسم * و ملك شمس المعالي كلّه نعم و العدل منبسط و الحقّ مرتجع * و الشّعب ملتئم و الجور مصطلم « 2 » القت مقاليدها الدّنيا الى ملك * ما زال وقفا عليه المجد و الكرم شمس المعالي و غيث المشرقين و من * به يليق العلى و الملك و الحشم ( 91 - ر ) هو الإمام هو القرم الهمام « 3 » هو * البدر التّمام هو الصّمصام و القلم هو الغمام الّذى تخشى صواعقه * قهرا و يرجو نداه العرب و العجم هو المقيم الّذى تخشى صواعقه * قهرا و يرجو نداه العرب و العجم هو المقيم الّذى سارت مآثره * كأنّ عقباه « 4 » من دنياه تنتظم « 5 » و الماء من جوده المأمول منسكب * و النّار من بأسه المرهوب تضطرم قبل از نزول قشلاق خبر رسيد كه اميرزاده الوند كه دودمان سلطانى را نقاوه‌اى و شاخ كامرانى را نوباوه‌اى بود ، بعد از آنكه به مرض صعب مبتلا شده ، در شيراز از باغ فردوس به جنت خلد انتقال يافته است ، إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ [ 2 / 156 ] . [ شعر ] اين فلك كار سهمناك افگند * شاه الوند را به خاك افگند ماه نو ، شامگه « 6 » ز شهر برفت * تازه سروى ز باغ دهر برفت طالب تخت و كامرانى بود * صد اميدش به زندگانى « 7 » بود مرگ « 8 » از تيغ خود شهيدش ساخت * با صد امّيد نااميدش ساخت حضرت اعلى با خاطر محزون بر چهرهء ياقوت فام ، لآلى مكنون روان گردانيد و به كلمهء استرجاع تفوّه فرموده به امّيد اجر جزيل تمسك به حبل المتين صبر جميل نمود .

--> ( 1 ) . P : شعر . ( 2 ) . K : و العدل منبسط و الجور مصطلم * و الحقّ مرتجع و الشّعب ملتئم ( 3 ) . F : الهيما . ( 4 ) . PF : علياه . ( 5 ) . K : منتظم . ( 6 ) . P : شام كه . ( 7 ) . P : زنده‌گانى . ( 8 ) . P : مرغ .