سيد ظهير الدين مرعشى

394

تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ( فارسى )

صوابنامه صفحه / سطر / صواب 23 / 11 / كيا نام‌آور نوكلاته 49 / بعد از سطر 2 اضافه شود : [ فصل در ذكر حكومت گيومرث و اولاد او ] 65 / سطر آخر / و خيذر بن كاوس 66 / 22 / پدر مصمغان است 68 / اشعار عربى اين گونه اصلاح شود : لقد فاخرتنا من قريش عصابة * ببسط حدود و امتداد الاصابع فلما تنازعنا الفخار قضى لنا * عليهم بما نهوى نداء الصوامع و انا سلونا و الشهيد بفضلنا * عليهم جهير الصوت فى كل جامع بان رسول اللّه لا شك جدنا * و نحن بنوه كالنجوم الطوالع 86 / 21 / منوچهر بن قابوس بن وشمگير 86 / 22 / شمس المعالى هرچند 88 / 14 / بسيار اجحاف نمود 92 / 16 / باورا به خدمت خود خواند 106 / 2 / بعد از وفات پدر هشت سال 125 / 10 / قطرى بن الفجاعة 145 / 16 / حسن بن قاسم 152 / 16 / اسفار بن شيرويه 159 / 16 / ملقب به شاه غازى 176 / 18 / وزاولانه بر سر نهادند 247 / 2 / از صغار و كبار 248 / 2 / در سمرقند 251 / 19 / سيد بزرگ مقدار 256 / 18 / آن طرف تجينه‌رود رفته 258 / 8 / به كنار تجينه‌رود رسيدند 280 / 20 / و ميثاق بود 286 / 20 / ارادت بر آن نمود 288 / 4 / عيش منغص گشته 295 / 16 / بر سر اين فقير 305 / 11 / تجينه‌رود را ضبط كرده 307 / 12 / سيد زين العابدين 327 / 1 / بلا عقب بود و قبر او