به چالوس نزول كرد ، و چون عساكر مانده و خسته گشته به جهت طىّ مسافت دو رود دراز در چند ساعت آنها نيز شب را در آنجا اقامت كردند . روز بعد بر اعادى تاخت آوردند . آنها نتوانستند در صحرا مقاومت كنند به قلّهء كوه‌ها خودشان را رسانيدند . شصت نفر از لشكر ديلم را انتخاب نموده با كيانورك على ديلمى براى محاربه با ايشان فرستاد . به يك حمله آن جماعت منهزم شدند ، و ملك شهر اكيم كه سردار لشكر ملك كاوس بود مقيّد گشت و جمعى از اعادى به قتل در آمدند . ساير ملوك بگريختند ، و ملك بيستون با فرزند ملك كاوس به قلعهء برار رفت و متحصّن شد . چون ملك شهر اكيم را آوردند ، ملك اسكندر فورا او را حكم داد كشتند . وقتى كه ملك كاوس ديد ديگر كارى از دستش برنمىآيد قاصدى را به تبريز نزد ملك شاه جهان فرستاد و عرض التماس كرد ، امراى دولت نامه‌يى به سيد سلطان محمد نوشتند كه فيما بين ملك كاوس و ملك اسكندر را صلح دهد بنابر امر جهان مطاع صلح داده شد . و لشكر گيل و ديلم را رخصت انصراف شد . و در روز سه‌شنبه چهاردهم شوال سنهء هشتصد و هفتاد و يك ملك كاوس دعوت حق را لبيك اجابت كرد . فرزند بزرگ او ملك جهانگير به جاى پدر به حكومت بنشست . بعد از كشمكشهاى چند بالاخره با ملك اسكندر صلح كرد ، و ملك بهمن برادر ملك اسكندر و بنو اخوان هم با او صلح كرده هركدام سهمى و حكومتى از ملك اسكندر دريافت مىداشتند . در ايام دولت ملك فخر الدوله شاه غازى در گيلان و مازندران و هزار جريب در مدت ده سال كما بيش سادات خروج كردند . سيد هدايت شعار سيد قوام الدين در مازندران به هدايت و ارشاد اهل فسق و ضلال مشغول گشت و اهالى آن ملك متابعت او كردند . و سيد امامت قباب سيد على كيا در گيلان به مذهب زيد دعوى امامت نمود و اهالى آن ولايت دعوتش را اجابت كردند . و سيد مكرّم سيد عماد در هزار جريب خروج كرد . مردم آن ولايت به بركت