( 120 ) - ص 288 ، « و خداوند تركان ، از راه خداترسى ، بر چنين كبيره اقدام نمودن روا نداشت . . . » در مورد اخلاق و روش حكومتى تركان خاتون و فضايل اخلاقى و روحى او در تاريخ كرمان داستانها بسيار است ، از طرف ديگر شوخىها و نقاط ضعف نيز در باب او ياد شده ، و بطور كلى مثل بسيارى از قهرمانان تاريخى صورت افسانه‌اى به خود گرفته است . بطور كلى ، با اينكه او اصلا از كنيزكان ماوراء النهرى بود ، از جهت مذهبى بسيار قوى ياد شده ، و دليل آن نيز اوقاف و آثار اوست . در همين كتاب ياد شده كه او « مسجد جامع درب نو را ساخت » ( ص 235 ) ، و چون محل آن تعيين نشده ، از طرفى در حوالى قبه سبز مسجدى نداريم ( و هرچند ساختمانها و باغها توسط مردم اشغال شده ، ولى بعيد مىنمايد كه مسجد را مردم از ميان ببرند و ضبط كنند ) حدس بنده اينست كه همين مسجد جامع امروزى كه به مسجد محمد مظفر معروف است و در كناره دروازه ساخته شده بوده ، ابتدا مسجد جامع تركان خاتون بوده و توسط محمد مظفر در آن توسعه‌هايى داده شده است ، اصولا در افواه مردم شايعاتى در باب تغييرات كتيبه‌هاى مسجد هست ، علاوه بر آن يك سنگ كوچك در ديوار همين مسجد ( در ورودى شرقى ) كار گذاشته شده كه قدمت بيشتر مسجد را مىرساند و بايد قاعدة مربوط به همين مسجد باشد كه دوباره در آنجا نصب شده است . مسجد جامع تركان خاتون بسال 666 ه / 1267 م . ساخته شده بود ، امامى هروى ، در قصيده‌اى از آن چنين ياد مىكند : زين عمارت ملك هم در نعمت و هم در صفا * گر تفاخر مىكند وقت است بر اوج سما