نيز در دستگاه كريم خان تحت نظر بود ) آشنائى و ارتباط پيدا مىكند . توقف آقا على در شيراز تا مرگ وكيل طول ميكشد . وزيرى در جغرافى خود مىنويسد : بعد از ارتحال وكيل ، چون نوبت سلطنت ببرادرزاده‌اش جعفر خان رسيد ، [ آقا على ] نزد او چنين جلوه داد كه كليد كرمان منم ، بىفرستادن لشكر و توپ و تفنگ و مصاف و جنگ كرمان را به تصرف تو دهم . جعفر خان صد هزار تومان از خزانه برداشته بآقا على سپرد كه بكرمان برو و لشكرى از سوار و پياده براى ما مهيا كن و قلوب رؤساى آنجا را برغبت خدمت ما ترغيب نماى . آقا على اين وجه را برداشته بكرمان آمد و يكصد نفر سوار گرفته ، ابواب جمعى هادى خان پسر عم خود كرد . آقاى على در كرمان تا اواخر حكومت سيد ابو الحسن ( جد آقاخان - 1206 ) از متنفذين و معتمدين شهر محسوب ميشده است . اين ميرزا حسين ، همان ميرزا حسين وزير مشهور است كه حاكم دشتاب بود و بدستور لطفعلى خان زندانى شد و بالاخره نجات يافت و صندوقدار آقا محمد خان شد . دو دختر او در هنگام تسلط لطفعلى خان ، خواه‌ناخواه يكى زن نصر اللّه خان عم لطفعلى خان و ديگرى همسر لطفعلى خان ميشوند و اين زن بعدها به عقد عبد الرحيم خان شيرازى ، برادر حاجى ابراهيم خان قوام الملك ( وزير ) در ميآيد . معروفتر از همهء اولاد آقا على ، ميرزا حسين وزير ، جد مادرى مؤلف تاريخ وزيرى بوده است . اين ميرزا حسين در اواسط حكومت فتحعليشاه به‌سمت وزارت كرمان منصوب مىشود و تا اواسط دولت محمد شاه بدين مقام برقرار بوده است . ازين ميرزا حسين ، تكيه‌اى بزرگ در كرمان بجا مانده كه صورت مدرسه نيز داشته و موقوفاتى بر آن گذاشته و در ابتدا مرحوم آخوند ملا محمد جعفر و بعدا شيخ مهدى بحر العلوم فرزند آخوند ، در آن تدريس مينموده است و امروز محل دبستان 15 بهمن است . مرحوم ميرزا حسين وزير ، حمامى نيز در جنب تكيهء خود