دريغا كه ناگاه در پرده شد * وزان دودمان جهان شد سياه پى سال تاريخ اين واقعه * فلك زد رقم « فوت گيتىپناه » تاريخ بناى چهار سو در تاريخ 985 عبد اللّه خان در ولايت بخارا چهار سويى بنا فرمود از براى قماش‌فروشان استادان پردقت از روى حكمت چنان طلسمى بستند كه مهندسان كاردان را چشم عقل حيران و ديدهء بصيرت ايشان در كنه اين عمارت سرگردان است و اين عمارت را شش دروازه بر روى اهل سودا گشاده و دروازهء هر جنس قماش مهياست مگر متاع كسادى كه ناياب است . و در وسط اين عمارت طلسم اساس چهار سوى ترتيب داده كه در سر اين چهار سو چون سر عاشق در هيچوقت خالى از سودا نيست . ملا محوى عطار كه مولد او در ولايت هرات است در تاريخ اتمام عمارت چنين فرموده : تاريخ يافت اتمام تيم زيبايى * در زمان شهنشه اعظم شرف خاندان شيبانى * مظهر لطف حضرت آدم خان گردون سرير عبد اللّه * پادشاه ممالك عالم تابع رأى عاليش جمشيد * سايل خوان همّتش حاتم از سر ساكنان ملك جهان * سايهء دولتش مبادا كم اينچنين منزلى نساخت كسى * از بناى سپهر تا اين دم دلگشا چون نگارخانهء چين * خوش هوا همچو بوستان ارم همچو جعد مسلسل خوبان * شده زنجيرهاش خم در خم طرح زيباى او عديم المثل * وضع شيرين ز لطف اوست علم از صفاتش معنبر است زبان * از كمالش معطر است قلم نكشيده فلك چنين طرحى * در زمان قبادُ خسروُ جم بانى اين بناى عالى او * قرنها در جهان بخيلُ حشم هرچه خواهى قلم كشيد درو * غير حرف جفا و نقش ستم گفت محوى ز بهر تاريخش * « تيم زيباى شهر » كرده رقم