ذكر رفتن محمد خان شيبانى بعد از فتح سمرقند به جانب خراسان و از آنجا مظفر گشتن در تاريخ 913 خان فرمانرواى كشور گشاى ، مخصوص عنايات حضرت الهى منظور الطاف نامتناهى با جنود نامعدود به صوب خراسان نهضت فرمود ، نخست هرات را كه پايتخت آن حدود است به بازوى اقتدار و به دست اختيار با توجه اندك و لشكر بسيار در تحت تصرف خود در آورد ، سركشان آن ولايت پايدارى ناكرده مقرّ مفرّ غير از عتبهء گردون پناه نيافتند . پناه به درگاه ظل الله آوردند . خان فلك اساس خورشيد اقتباس تظلل اجنجهء اقبال بر مفارق خواص و عوام آن ديار انداخت و در آن ايام يكى از دانشمندان اين تاريخ را در سلك نظم انتظام داد كه اين بيت مرقوم رقم گرديد . تاريخ اگر ز فتح خراسان كسى سؤال كند * بگو جواب كه تاريخ « ملك شيبانى » است گويند محلى كه هرات مسخر خان صاحبقران گرديد يك مطلع از زادهء طبع خود نزد ارباب هرات فرستاد . ذكر نويشتن نامهء شيبانى به شاه اسماعيل منشى عطارد رقم يعنى قلم چنين تحرير مىكند كه خان جهانگير گردون سرير خاطر عاطر فيض مآثر را بعد از تسخير بلاد ماوراء النهر تازه وقتى پرداخته بر تخت سلطنت بر سرير معدلت نشست ، ظل ظليل المرام بر مفارق خواص و عوام بلكه بر جمهور سكنهء انام گسترانيد و نهال آمال هر يكى كه از تندباد خزان يغما پژمرد و از صرصر حوادث تاراج افسرده و بىبرگ گرديده بود ، به ابر بهار مرحمت شهريارى و نسيم التفات كامگارى به تازگى و خرّمى مبدل گشت . بيت محتاج بود ملك به پيرايهء چنين * آخر مراد ملك روا كرد روزگار خصوصا زمين فرح آئين سمرقند از ميمنت قدوم مبارك لزوم خديو جم آئين دلنشين‌تر از رياض خلد برين گشت . مردم آن ولايت را از سيل حوادث به مزرع سينهء هر يك جز خار