فلك داد گنجينه مهرش خريد * چو بايع چنان ، اين‌چنين شد مبيع بود يار با او شعار حسن * بود دور از وى صفات شنيع خدا را مطيع و جهان را مطاع * جهان را مطاع و خدا را مطيع نديد و نه بشنيده كس مثل او * مگر حق كه باشد بصير و سميع بديع الزمان نام وى را نهاد * بديعى عيان آمده است از رفيع پى سال تاريخ او خاورى * بگفتا به جا آن ظهور بديع « 1 » دويم : نوّاب اكبر ميرزا ؛ از بطن يكى از مستورات طايفهء اكراد شادلوست و در سنهء يك‌هزار و دويست و سى و شش ، نوگل رويش آرايش اين گلستان پررنگ‌وبو . در سنّ ، سه سال از نوّاب محمّد شفيع ميرزا اكبر است ، ولى نوّاب معزىاليه به سبب شرافت امّ و فرمان خاقان انجم تحشّم از وى ارشد و برتر . اين جوان نيز در طراوت رخسار و نزاكت اندام دلخواه است و مشرّف از شرافت مصاهرت شاهزادهء مرحوم حضرت دولتشاه . در تحصيل خط و سواد سعيش كامل است و - ان شاء الله المجيد - عن قريب ترقّيات كامل او را حاصل . در تاريخ ولادتش اين رباعى از كلك مؤلّف تراويد و يادگار را در اين رساله ثبت گرديد . لمؤلفه : اين تازه اميرزادهء سامى بين * وين فايده بخش عارف و عامى بين زد سر ز الم خاورى و گفت به سال * اوّل ولد است و اكبرش نامى بين سيم : نوّاب جوانبخت ميرزا ؛ جوانى است ارجمند كه بختش چون جسم تنومند است و مراتب تنومنديش در جرگ نباير خاقان مغفور بىمانند . قوّتى به اندازه تنومندى دارد و اوقات شريف را [ 605 ] به درس و مشق مصروف مىآرد . نام ناميش زاده از طبع مؤلّف و اين تاريخ سال ولادت او را واقف است : از صلب شه همايون نورى به عرصه آمد * شد نام نامى او از باب خود جوان بخت

--> ( 1 ) . اين قطعه نيز در تذكره خاورى موجود نيست .