نهم : نوّاب انوشيروان ميرزا دهم : نوّاب ابو سعيد ميرزا فقرهء سيزدهم در ذكر اولاد امجاد نوّاب سلطان الموحّدين محمد رضا ميرزا المتخلّص به افسر عدد ايشان موازى سيزده نفر [ است ] . از غرايب اتفاقات آن‌كه ، اين شاهزادهء آزاده [ خود ] سيزدهم اولاد ذكور شاهنشاه معدلت‌سير و در يوم سيزدهم شهر صفر [ 597 ] المظفر سنهء يك‌هزار و دويست و سيزده از بطن مادر فرّخ‌اثر به عرصهء ظهور جلوه‌گر و از قرار مذكور ، اولاد امجادش نيز سيزده نفر است . اما سعادت باطنش نحوست ظاهر را پوشيده و از به دو فطرت ، مايل سير و سلوك اولياء و عرفا گرديده است . بالجمله ، از اين عدد ، ده نفر ذكور و سه نفر اناث مىباشند و اسامى ده نفر از قرار مذكور است : اوّل : نوّاب رضا على ميرزا ؛ از بطن مخدّره [ اى ] از سرداق عصمت دودمان شاهرخ شاه افشار است و صاحب تمكين و وقار بىشمار . جوانى است با جمال زيبا و طينت پاكش سرشته از كمال شرم و حيا . در تحرير خط و شناسايى نظم با وقوف است و اسنّ و ارشد اولاد شاهزادهء موصوف . چندى در ولايات گلپايگان و خوانسار به نيابت پدر بزرگوار حكم‌گزار بود و با ادانى و اعالى رفتارى بسزا مىنمود . دويم : نوّاب على قلى ميرزا ؛ از بطن محترمهء صبيّهء مرضيّهء مرحوم ميرزا محمد خان دولّوى قاجار بيگلربيگى سابق دار الخلافهء طهران است و به علاوهء بنى عمّى ، خاله‌زادهء شاهنشاه دوران . جوانى است فقيرمنش و هموارهء اوقات سكوت و طمأنينه‌اش قانون و روش است . از آسيب جدرى « 1 » صورتش منبّت است و فساد يكى از ديدگان هم

--> ( 1 ) . آبله