العمرى كه خود ( مانند غالب مورّخين مذكور در فوق ) معاصر اين طبقه ملوك بوده در كتاب التّعريف بالمصطلح الشّريف طبع مصر ص 55 گويد : « متملّك سيس ، و من ملك منهم سمّى التّكفور سمة جرت عليهم منذ كانوا و الى الآن و البيت التّكفورى ارمن و معتقدهم معتقد البعاقبة او ما يقاربه » ، و قلقشندى نيز در صبح الأعشى فى صناعة الأنشا طبع مصر ج 8 ص 31 تقريبا عين همين عبارت را تكرار كرده است ، و حمد اللّه مستوفى در نزهة القلوب ص 218 گويد : « آب عاصى . . . در ملك تكفور و سيس كه ارمينية الأصغر [ كذا ] ميخوانند گذشته بدرياى روم ميريزد » ، و ابن بيبى در تاريخ سلاجقهء روم غالبا از ملوك اين ارمينيه بلفظ « تكور » كه املاى ديگر تكفور است تعبير مىكند ( از جمله مثلا ص 42 ، 45 ، 66 - 67 ، 250 ) ، ولى گاه نيز بلفظ « تكفور » بطبق مآخذ عربى ( از جمله مثلا ص 9 و 40 ) ، رجوع شود نيز بمختصر الدّول ابن العبرى ص 448 ، 450 ، كه عين عبارت او سابقا مذكور شد و حاجت بتكرار نيست ، و اصل كلمهء تكفور با صور مختلفهء آن از تكور و تاكور همه از كلمهء ارمنى « تاگاور « 1 » » ميآيد كه در آن زبان بمعنى پادشاه است و مركّب است از دو جزء : يكى « تاگ » بمعنى تاج ، و ديگر ادات « - آور » بضمّ واو بمعنى حامل و برنده و دارا كه معادل « - ور » فارسى است در امثال كلمات هنرور و پيشه‌ور و تاجور و نحوه ، و بدون‌شك « تاگاور » ارمنى از « تاجور » فارسى گرفته شده كه چنان كه معلوم است در فارسى نيز به عين همان معنى تاگاور ارمنى يعنى پادشاه مستعمل است ، خاقانى گويد :

--> هزار نفر سكنه و هنوز بعضى آثار قصر تاگاورها در آنجا باقى است ( رجوع شود بدايرة المعارف اسلام در عنوان « ارمن » و « سيس » ج 1 ص 446 و ج 4 ص 473 - 475 ، و بياقوت در « سيسيه » ، و بعموم قواميس جغرافيائى اروپائى در عنوان « سيس » ) ، ( 1 ) Tagavor - رجوع شود بقاموس دزى در مادّهء « تكفور » ج 1 ص 149 ، و حواشى بلوشه بر جامع التّواريخ ص 548 ، و حواشى صالحانى طابع مختصر الدّول ص 448 ،