از « سراى اغلمش » نيز دار الحكومهء اين پادشاه در شهر مزبور بوده است بدون شك « 1 » ، ( 73 ) ص 247 س 11 ، كوتم ، كوتم بضمّ كاف و سكون واو و ضمّ تاء مثنّاة فوقانيّه و در آخر ميم « 2 » كه حاليّه كهدم گويند و نويسند نام بلوكى است در ولايت گيلان در غربى سفيدرود ما بين منجيل از طرف جنوب و رشت از طرف شمال و داراى شانزده هفده پارچه دهست كه يكى از آنها نيز باسم اصل ناحيه معروف بكهدم است ، و اين قريهء كهدم واقع است در پنج فرسخى جنوب شرقى رشت و اوّلين منزل از منازل عرض راه بين رشت و قزوين است براى كسى كه از رشت بقزوين ميرود ، نام كوتم در هيچيك از كتب قدماء جغرافيّين قرن چهارم از قبيل اصطخرى و ابن حوقل و مقدّسى و غيرهم جز در كتاب مجهول المصّنف حدود العالم كه در سنهء 372 به زبان فارسى در خراسان تأليف شده به نظر نرسيد ، در كتاب مذكور ( ص 60 از طبع لنين‌گراد ) پس از تقسيم گيلان به « اين سوى روديان و آن سوى روديان » يعنى نواحى واقعه در

--> ( 1 ) براى مزيد اطّلاع از سوانح احوال اغلمش رجوع شود بابن الأثير در حوادث سنوات 612 - 614 ( ج 12 ص 141 ، 145 - 146 ) ، و سيرة جلال الدّين منكبرنى از نسوى ص 13 ( مكرّر ) ، و جهانگشاى جوينى ج 2 ص 121 ، و ج 3 ص 246 ، و آثار البلاد قزوينى ص 201 و 251 ، و تاريخ ابو الفدا ج 3 ص 116 ، و روضة الصّفا و حبيب السّير در فصل تاريخ خوارزمشاهيان ، و حواشى دفرمرى Defremery بر فصل مذكور از روضة الصّفا ص 124 - 133 ، ( 2 ) اين ضبط ابو الفداست در تقويم البلدان ص 428 و مطابق است با تلفّظ حاليّه كهدم بضمّ كاف و دال و با هاء مختلسهء تقريبا مخفيّه ، و نيز مطابق است با ضبط قلم « كوتم » بضمّ تاء در زيج خواجه نصير طوسى نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس كه بخطّ پسر مؤلّف خواجه اصيل الدّين طوسى است ( Ancien fonds pers . 163 , f . 60 b ) ، ولى ياقوت در معجم البلدان كوتم بفتح كاف و تاء ضبط كرده است ،