عطا ملك جوينى

11

تاريخ جهانگشاى جوينى ( فارسى ) ( ط دنياى كتاب )

وروث و فرث تازه افتاده بود و در ميان آن قماشات پيرزنى ديدند رنجور پرسيدند كه حال چيست و خيل كه و كجا و چون‌اند « * » ، چون حقيقت دانستند كه همين لحظه بجمن « 1 » كوچ كردست و پناه با جزيرهء كه در ميان آبست برده و آنچ در مدّت مفسدت برده است و ربوده از چهارپاى و قماش تمامت در آن جزيره است سبب آنك كشتى حاضر نبود و آب بر مثال دريا موج مىزد هيچ‌كس را امكان شناه « 2 » كردن ممكن نه تا بدان چه رسد كه اسب در رانند « 3 » ناگاه باد « 4 » برخاست و آبها را از گذرگاه جزيره با جانب ديگر انداخت و زمين ظاهر شد ، منكو قاآن آن لشكر را بفرمود تا در راندند بىتأخير و تا خبر يافت او را بگرفتند و لشكر او را ناچيز كردند در يك ساعت بعضى را در آب انداختند و جمعى را بكشتند و زنان و فرزندان ايشان را باسيرى براندند و نعمت و مال بسيار بيرون آوردند و عزم مراجعت كردند و آب باز در حركت آمد چون لشكر از آنجا بگذشت تمامت با قرار خويش شد و از لشكر يك كس را از آب خلل نرسيد ، چون بجمن « 5 » را به خدمت منكو قاآن آوردند التماس نمود كه كشتن او را هم بدست خود كفايت فرمايد ببرادر خردتر « 6 » خود بوجك « 7 » فرمود تا او را ميان به دو نيم زد ، و اين علامات بر انتقال دولت و مفتاح مملكت بپادشاه جهان منكو قاآن دليلى است كه محتاج هيچ بيّنهء ديگر نيست ،

--> ( * ) ح : و خيل كجا و چون و چنداند ، ( 1 ) آ ب : بجمن ؟ ؟ ؟ ، ج : بخمن ؟ ؟ ؟ ، ه : نخمن ، ز : نجمى ؟ ؟ ؟ ، د ح ندارند ، . ( 2 ) كذا في آ ب د ز ، ه : شنا ، ج ح : شناو ، ( 3 ) ب بخطّ جديد در حاشيه افزوده : متحيّر و سرگردان بودند ، ( 4 ) ب ( بتصحيح الحاقى ) ح : بادى ، ( 5 ) آ ج : بحمن ؟ ؟ ؟ ، ب : نجمن ؟ ؟ ؟ ، ح : نخمن ؟ ؟ ؟ ، د : يخمن ، ه : نخمن ، ز : نخمن ، ( 6 ) كلمهء « خردتر » فقط در ح موجود است ( خودتر ؟ ؟ ؟ ) و از باقى نسخ ساقط ، ( 7 ) آ : بوحك ، ب ز : بوحك ؟ ؟ ؟ ، د ح : توجك ، ج : كوجك ، ه ندارد ،