الجوزى « 1 » پسر محيى الدّين 85 را بفرستاد و بر جمله هيچ فايده نبود ، پادشاه از حدود همدان در شوّال سنهء خمس و خمسين و ستّمائة حركت فرمود ، و سوغونجاق « 2 » نوين 86 و بايجو « 3 » نوين 87 در مقدّمه راست رفته بودند بر راه اربل « 4 » بر ميمنه « 5 » از راه كوههاى شهرزور و دقوق ، و كيت بوقا « 6 » نوين

--> ( 1 ) جك 232 : شرف الدّين بن الجوزى ، حث 319 - 320 و النخرى 452 : شرف الدّين عبد اللّه بن الجوزى ، - مراد شرف الدّين عبد اللّه بن محيى الدّين يوسف بن جمال الدّين ابو الفرج عبد الرّحمن بن الجوزى معروف است ، رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 2 ) كذا فى م و حث 320 ، ج ن : سونجاق ، - اين همان سقنجاق نوين است كه در ص 117 س 7 نام او برده شده است ، ( 3 ) كذا فى مخ و جك در فقرهء معادله ، ج ل : بانجو ، م : تايجو ، ن : تابجو ، - نام اين سردار مغول كه در دو موقع در كتب تواريخ بسيار برده مىشود يكى در مورد جنگهاى مغول با سلاجقهء روم و ديگر در موقع فتح بغداد بدست هولاكو در كتب مختلفه به دو املاى مختلف روايت شده است : يكى بابجو بباء موحّده و الف و ياء مثنّاة تحتانيّه و جيم و در اخر واو ، و ديگر تايجو به همان ضبط ولى بتاء مثّناة فوقانيّه در اوّل بجاى باء موحّده ، لكن املاى اوّل بمراتب از املاى دوّم مشهورتر است و در اغلب كتب تواريخ از قبيل تاريخ سلجوقيّهء روم از ابن بيبى و مختصر الدّول ابن العبرى و الفخرى و جك و جامع طبع برزين و طبع بلوشه و حث و طبقات ناصرى همه‌جا مطّردا و بدون استثنا حرف اوّل نام اين سردار با باء موحّده مسطور است ، و تا آنجا كه راقم سطور اطّلاع دارد فقط در بعضى نسخ جهانگشا و وصّاف است كه اين كلمه تايجو با تاء مثنّاة فوقانيّه در اوّل نگاشته شده ، پس استنادا باكثريّت عظيمهء كتب تواريخ و نيز بملاحظهء اينكه كاترمر در حواشى جك ص 122 ح 5 گويد كه اين كلمه در تاريخ ارمنستان تأليف ارپليانس همه‌جا بخطّ ارمنى پاچو Patchou با باء فارسى در اوّل مسطور است ما نيز در اين فصل همه‌جا همين املاى مشهور را يعنى باء موحّده را كه بلاشك همان بايد صواب باشد اتّخاذ نموديم ، ( 4 ) كذا فى مخ 472 و حث 323 در فقرهء معادله ، جك 262 : اربيل ، - نسخ متن همه در اين موضع محرّف است ، م : ارئيل ، ج اربك ؟ ؟ ؟ ، ل : اذبك ، ن : اردبيل ، ( 5 ) كذا فى م ن ، ج ل : و ميمنه ، ( 6 ) ن : كيت بوغا ، م : كيد بوقا ،