و سيّم محمّد ديباج 17 « 1 » كه مدفونست به ظاهر جرجان « 2 » مجاور قبر داعى 18 « 3 » ، و چهارم عبد اللّه كه معروفست بافطح « 4 » ، شيعه گفتند امام معصوم جعفرست و او نصّ بر « 5 » پسر خود اسماعيل كرد و بعد از آن اسماعيل شراب مسكر مىخورد جعفر صادق بر آن فعل انكار كرد و روايت است « 6 » ازو كه « a 6 » گفت اسماعيل نه فرزند منست شيطانى است كه در صورت او ظاهر آمدست و نقلى ديگرست كه فرمود بدا للّه « 7 » فى امر اسمعيل بر پسر ديگر موسى « 8 » نصّ كرد « 9 » ، قوم مذكور كه از كيسانيان بروافض نقل كرده بودند خود را بر اسماعيل بستند و از روافض جدا شدند و گفتند اصل نصّ اوّلست و بدا « 10 » بر خدا روا نيست و هرك باطن شريعت بدانست اگر به ظاهر « 11 » تغافلى كند بدان معاقب نباشد و امام خود آنچ فرمايد و كند حق باشد اسماعيل را از آن شراب خوردن خللى و نقصانى

--> الحسن بن علىّ بن ابى طالب » ( طبرى ، سلسلهء 4 ، ص 2509 ) ، - « و امّا اسمعيل بن جعفر الصّادق و يكنى ابا محمّد و امّه فاطمة بنت الحسين الاثرم بن الحسن بن علىّ بن ابى طالب و كان اكبر ولد ابيه و يعرف باسمعيل الأعرج » ( عمدة الطّالب فى انساب آل ابى طالب ، ورق 142 b ) ، - « و مكث الصّادق خمسا و عشرين سنة لا ولد له الّا اسمعيل و عبد اللّه و امّ فروة و امّهم فاطمة بنت الحسين بن الحسن » ( دستور المنجّمين ، ورق 333 b ) ، ( 1 ) كذا فى ج ز باقى نسخ با تنقيط ناقص ، - رجوع كنيد بحواشى آخر كتاب ، ( 2 ) « و از مزار اكابر [ در جرجان ] تربت محمّد بن جعفر الصّادق [ است ] و آن مزار بگور سرخ مشهور است » ( نزهة القلوب 159 ) ، ( 3 ) رجوع كنيد بحواشى آخر كتاب ، ( 4 ) تصحيح قياسى ، آ : بابطح ؟ ؟ ؟ ، ج د ز : بابطح ، ح ندارد ، - افطح لقب عبد اللّه است كه اسنّ اولاد امام جعفر صادق بود بعد از اسمعيل ، سمّى به « لأنّ عبد اللّه بن جعفر كان افطح الرّأس و قد قيل انّه كان افطح الرّجلين » ( رجال الكثّى ص 245 ) ، انظر ايضا خطط المقريزى ج 4 ص 174 ، و انساب السّمعانى ص 429 b ، و الشّهرستانى ص 126 ، ( 5 ) آ ج « بر » را ندارند ، ( 6 ) كذا فى ح ، د ز : رواياتست ، آ ج : روايات ، ( a 6 ) آ افزوده : او ، ( 7 ) كذا فى ز ح ، د : بداء اللّه ، آ ج : يد اللّه ، ( 8 ) آ ج ز ندارند ، ( 9 ) كذا فى ج ح ، آ د ز : كردم ، ( 10 ) كذا فى د ز ، ج : بدا ، ح : براى ، آ : بدل ، ( 11 ) تنقيط قياسى ، ج د ز : بطاهر ، ح : بطاهر ، آ : تطاهر ،