سال 1966 نخست‌وزير ژرژ پاپاندرئو « 1 » را كه طالب تسلط بر ارتش بود ، بر كنار كرد و از اين به بعد كابينه‌هاى متعددى كه روى كار آمدند با مخالفتهاى وكلاى مجلس كه تعداد زيادى از آنها طرفدار پاپاندرئو بودند ، مواجه شد . در سال 1967 قدرت به دست گروهى از نظاميان افتاد و در همان سال كنستانتين عليه حكومت نظاميان قيام كرد ، اما توفيقى نيافت و ناچار به خارج از كشور گريخت . در سال 1973 پاپاندرئو در يك سخنرانى راديويى بر عليه كنستانتين صحبت كرد . حكومت سلطنتى را ملغى و يك جمهورى پارلمانى كه خودش رئيس جمهور موقت آن بود ، اعلام كرد و در رفراندومى كه همان سال برگزار شد ، حكومت يونان را جمهورى و پاپاندرئو را رئيس جمهور آن تا سال 1981 شناخت . امريكا آرژانتين : در جنگ جهانى دوم در سال 1945 م . آرژانتين به كشورهاى محور اعلان جنگ داد . در سال 1946 خوان دومينگو پرون « 2 » به رياست جمهورى انتخاب شد . پرون در كمال قدرت تا سال 1955 ميلادى حكومت كرد ، ولى با مخالفت بعضى از سازمانهاى كارگرى مواجه شد . در نتيجهء كودتاى نظامى دولتش سقوط كرد و به پاراگوئه گريخت و سپس رهسپار پاناما و جمهورى دومنيگ گرديد . بعد از پرون ، ژنرال ناروى قدرت را به دست گرفت ، ليكن در نوامبر همان سال ژنرال پذرو آرامبورو به قدرت رسيد . اروگوئه : در سال 1952 م . در كشور اروگوئه به موجب آراى عمومى ، مقام رياست جمهورى ملغى شد و يك شوراى ملى مركب از سه نفر جانشين آن گرديد و اين شورا هر چهار سال يك‌بار از طرف مجمع عمومى يعنى مجلسين سنا و نمايندگان انتخاب مىشود . بوليوى : در سال 1943 م . بوليوى به دولتهاى محور اعلان جنگ داد . پاراگوئه : رئيس جمهور پاراگوئه در اين‌زمان مورينيگو ، ايخينيو « 3 » است ( 1940 - 1948 م . ) در

--> ( 1 ) . Jorj Papandreu . ( 2 ) . Xuan Domingo Peron . ( 3 ) . Ixinio Morinigo .