قدرتهاى بزرگ گرديد . در سال 1944 در مراكش كه فرمانروايان شرفا زمام امور را در دست داشتند ، حزبى به نام استقلال تشكيل شد كه هدف آن به دست آوردن استقلال كامل مراكش بود . محمد پنجم كه جانشين پدر خود شده بود ، علاقه روزافزون خود را نسبت به استقلال كامل مراكش نشان مىداد . در نتيجه در سال 1952 رهبران حزب استقلال دستگير و روانه زندان شدند . در سال 1953 سلطان محمد پنجم از سلطنت خلع و يك سال بعد تبعيد گرديد كه همين حادثه باعث محبوبيت هرچه بيشتر سلطان مخلوع شد . جانشين او محمد ابن عرفه نام داشت كه فردى بىكفايت و زبون بود . بر اثر عدم رضايت توده‌هاى مردم در سال 1955 شورشى مسلحانه در ريف به وقوع پيوست . در همان سال دولت فرانسه كه با شورشى در الجزاير مواجه شده بود ، در صدد برآمد كه سلطان تبعيدى را از ماداگاسكار به مراكش برگرداند . سرانجام در سال 1956 استقلال مراكش تضمين شد و محمد پنجم سلطان مراكش شناخته شد او در سال 1961 درگذشت و پسرش سلطان حسن دوم به جايش نشست و سياست پدر را دنبال كرد . مصر : در جنگ جهانى دوم مصر بىطرف ماند . فاروق پادشاه اين‌زمان مصر در سال 1944 م . بار ديگر از نفوذ و قدرت كافى برخوردار شد . در سال 1948 جنگ توأم با شكست فلسطين به كلى باعث تزلزل موقعيت فاروق گرديد و آنچه بيشتر مزيد بر علت و سستى كار او شد اين بود كه توده مردم نسبت به اطرافيان فاروق و سوء استفاده‌هاى كلان آنها سخت متنفر و بيزار بودند ، به همين جهت در سال 1952 بر اثر كودتاى نظامى كه توسط ژنرال نجيب و جمال عبد الناصر به وقوع پيوست ، ملك فاروق فرزند ملك فوآد از سلطنت خلع شد و از كشور تبعيد گرديد و پسر خردسال وى احمد فوآد را به عنوان فاروق دوم به سلطنت برداشتند ، اما يك سال بعد ژنرال نجيب رژيم جمهورى اعلام كرد و خود او به نام اولين رئيس جمهور ، زمام امور كشور را به دست گرفت . در سال 1954 به علت اينكه روش محافظه‌كارانه او مورد تأييد يارانش از جمله سرهنگ جمال عبد الناصر قرار نگرفت ، او را عزل و خانه‌نشين كردند و جمال عبد الناصر اختيارات كل كشور را به دست گرفت . در سال 1956 از طرف ملت جمال عبد الناصر به رياست جمهورى مصر انتخاب شد و تا پايان عمر ( 1970 م . ) در همين سمت باقى ماند . در سال 1951 مصر