همان سال ، پارلمان به اتفاق آرا كشور را جمهورى اعلام كرد . كره : در پايان جنگ جهانى دوم كره به دو منطقه اشغالى يعنى منطقه روسها در شمال مدار 38 درجه و منطقه امريكاييها در جنوب آن تقسيم شد كه در سال 1948 م . اين تقسيم‌بندى رسميت يافت . هندوستان : در سال 1947 م . قانون استقلال هند از مجلس عوام انگلستان گذشت و به موجب آن در اوت سال 1947 از متصرفات انگليسى هند دو كشور پاكستان و هند به وجود آمد . استقلال پاكستان مرهون كوشش خستگىناپذير محمد على جناح است . پاكستان تا سال 1971 به دو قسمت شرقى و غربى تقسيم مىشد ، اما در اين سال پاكستان شرقى ، خود را مستقل اعلام كرد و بنگلادش ناميده شد . در سال 1947 گاندى هنگامى كه از عبادتگاه خارج مىشد ، با گلوله يك هندوى متعصب بنام رامينات كشته شد . افريقا الجزاير : در جنگ دوم جهانى اگرچه الجزاير از حكومت ويشى تبعيت مىكرد ، ولى پنهانى با متفقين در ارتباط بود ، تا سرانجام در سوم ژوئن سال 1943 م . رسما پيوستگى خود را به كميته نجات ملى فرانسه اعلام كرد و ژنرال دوگل شهر الجزاير را پايگاه خود قرار داد كه اين شهر تا سال 1944 يعنى تا رهايى پاريس ، پايتخت دولت موقت فرانسه شد . پس از جنگ جهانى دوم نهضت استقلال‌طلبى در الجزاير شروع شد و در سال 1954 به شورش علنى منجر شد . در سال 1956 گى موله نخست‌وزير فرانسه براى جلوگيرى از گسترش دامنه شورش آزاديخواهان الجزاير ، مبادرت به پيشنهاد برخى از اصلاحات اقتصادى و اجتماعى و سياسى كرد ، ليكن با مخالفت سرسختانه مسلمانان الجزاير مواجه شد . در نتيجه ، گى موله اعلام كرد كه فرانسه دست از الجزاير نخواهد كشيد . فرانسويان درباره اوضاع سياسى الجزاير افكار و عقايد مختلفى داشتند ، از جمله محافظه‌كاران و طرفداران ژنرال دوگل حامى مالكان اروپايى الجزاير بودند . در مقابل ، سوسياليستها از خودمختارى الجزاير حمايت مىكردند . در سال 1958 رهبران نظامى به