سرانائيك زير نظر دولت ايتاليا پارلمان محلى تشكيل گردد . اروپا آلبانى : كشور آلبانى تا سال 1912 جزو امپراتورى عثمانى بود كه در سپتامبر همان سال دولت عثمانى بناچار با تقاضاى اهالى آلبانى مبنى بر خودمختارى آن كشور تسليم ارادهء اهالى گرديد و در سال 1913 ويلهلم تسويد « 1 » كه يكى از افراد خانواده‌هاى آلمان بود ، به سلطنت آلبانى دعوت شد . او دعوت را اجابت كرد و در سال 1914 وارد آلبانى شد ، ليكن در رفع مشكلات آن كشور موفق نگرديد و به همين علت اندكى قبل از شروع جنگ جهانى اول ، اسعد پاشا ديكتاتور آلبانى ويلهلم تسويد پادشاه آلبانى را بيرون كرد . به‌طور كلى در دومين جنگ بالكان و در جريان جنگ اول جهانى و بعد از آن ، كشور آلبانى دستخوش هرج‌ومرج و نابسامانى شده بود . در سال 1920 م . با ايتاليا پيمانى بست و به عضويت جامعه ملل درآمد . آلمان : دولت آلمان بعد از رسيدن به وحدت ، به برقرارى روابط صلح‌جويانه با همسايگان خود مايل بود . همان‌طور كه مىدانيم در اين‌زمان صف‌آرايى كشورهاى بزرگ اروپا در مقابل يكديگر منجر به جنگ اول گرديد ( 1914 - 1918 م . ) بايستى توجه داشت كه سياست تجاوزكارانه ويلهلم دوم در شعله‌ور كردن آتش جنگ بىتأثير نبود . با وصف اينكه آلمان در سال 1914 م . در اوج قدرت بود ، در سال 1918 رمقى نداشت . ويلهلم دوم كه پادشاهى خودمختار بود ، طرح سال 1917 رايشتاك را دربارهء صلح نپذيرفت و در صدد برآمد كه جنگ را تا شكست يا پيروزى ادامه دهد . پس از شكست از متفقين در سال 1918 به كشور هلند گريخت و كمى بعد هم استعفا كرد و مخاصمات ، ترك شد و در سال 1919 آلمان به شرايط سخت معاهده ورساى گردن نهاد و قانون اساسى جمهورى را كه در وايمار طرح شده بود ، پذيرفت و ابرت به عنوان اولين رئيس جمهور آلمان در سال 1919 انتخاب شد . به موجب معاهده ورساى آلزاس ولرن از آلمان مجزا شد و به فرانسه ملحق شد .

--> ( 1 ) . Vilhelm Tsuvid .