سوئد : پادشاه سوئد و نروژ در اين‌زمان اوسكار « 1 » اول است ( 1844 - 1859 م . ) بعد از وى پسرش كارل پانزدهم به سلطنت نشست ( 1859 - 1872 م . ) مردى آزاديخواه و زمامدارى محبوب بود . از اقدامات اصلاحى حمايت مىكرد ، از جمله با تأسيس دو مجلس موافقت كرد . بعد از وى اوسكار دوم به سلطنت نشست ( 1829 - 1907 م . ) سيسيل و ناپل : پادشاه سيسيل‌هاى دوگانه در اين‌زمان فرانچسكو ( فرانسواى دوم ) است ( 1859 - 1861 م . ) وى جانشين فرديناند دوم است ، فاقد توان اداره كشور بود . در سال 1860 گاريبالدى سيسيل را تصرف كرد و سپس عازم ناپل گرديد ، فرانچسكو فرار را بر قرار ترجيح داده گريخت . صربستان : شاه صربستان در اين‌زمان ، ميلان اوبرنويج است ( 1882 - 1889 م . ) او جانشين پسر عمويش ميخائيل اوبرنويچ است . بر اثر فشار روسيه به دولت عثمانى اعلان جنگ داد . در كنگرهء برلين با حمايت دولت اتريش استقلال كامل صربستان از دولت عثمانى توسط كشورهاى اروپايى شناخته شد . در سال 1882 م . به نفع پسرش الكساندر از سلطنت استعفا كرد و صربستان را ترك كرد . الكساندر زمام امور كشور را به دست گرفت ( 1889 - 1903 م ) در سال 1894 قانون اساسى صربستان را لغو نمود . فرانسه : شاه فرانسه در اين‌زمان لوئى فيليپ است ( 1830 - 1848 م . ) در اين‌زمان مخالفان لوئى فيليپ كه اغلب از حزب جمهوريخواهان بودند ، در سال 1848 م . انقلاب خونينى برپا كرده وى را از سلطنت معزول ساختند و حكومت جمهورى را اعلام نمودند . فيليپ نيز مانند شارل دهم به انگلستان گريخت . در ميان نامزدهاى رياست جمهورى يكى لوئى ناپلئون برادرزاده ناپلئون بناپارت بود كه به سبب همين خويشاوندى بر رقباى خود پيروز شد و به رياست جمهورى انتخاب شد ( 1848 - 1852 م . ) او كه هواى امپراتورى و جانشينى عموى خود را در سر داشت ، با يك كودتا قوه مقننه را منحل كرد ، ( 1852 - 1870 م . ) شورش كارگران را درهم كوبيد و تحت قانون اساسى سال 1852 زمام قدرت را به دست گرفت و خود را امپراتور خواند و تا سال 1860 ميلادى با استبداد و قدرت تمام سلطنت كرد . از سال 1860 - 1867 م . از سختگيريهاى

--> ( 1 ) . Oskar .