پيوست و تشكيل اتحاد مثلث را دادند . اسپانيا : در كشور اسپانيا سلطنت‌طلبان ارتجاعى و سلطنت‌طلبان مشروطه‌خواه و جمهورىخواهان ، همه طالب قدرت بودند ، ايزابل دوم در سال 1868 م . و جانشين او آمادئوس در سال 1873 و مجبور به استعفا شدند . براى مدت كوتاهى از سال 1873 - 1874 م . حكومت جمهورى برقرار شد و آن هم دستخوش جنگ تازه شد . در سال 1876 م . آلفونسوى دوازدهم به تخت نشست و در سال 1885 آلفونسوى سيزدهم به جاى او نشست . وى اسپانيا را در جنگ اول جهانى بىطرف نگاه داشت . انگلستان : در دوران سلطنت ناصر الدين شاه ، در انگلستان ملكه ويكتوريا سلطنت مىكرد ( 1873 - 1901 م . ) در سال 1861 م . شوهرش درگذشت . وى دستخوش اندوه فراوانى گرديد تا جايى كه مدت سه سال در انزوا به سر برد ، ولى عاقبت بر اثر كوشش ديسرائيلى انزوا را ترك گفته ، به زندگى عادى خود ادامه داد . ديسرائيلى و گلادستون دو شخصيت با نفوذ دوران سلطنت او بودند . دوران زمامدارى ملكه ويكتوريا يكى از طولانىترين و برجسته‌ترين ادوار حيات سياسى و اجتماعى در انگلستان بود . در اين دوران مستعمرات انگلستان توسعه يافت و قسمت بزرگى از خاك هندوستان به تصرف انگلستان درآمد . ايتاليا : در سال 1861 م . ويكتور امانوئل دوم به سلطنت رسيد ، ليكن هنوز ونسى و رم از تصرف ايتاليا خارج بود . پايتخت ايتاليا فلورانس بود . در جنگ اتريش و پروس در سال 1866 م . ايتاليا به طرفدارى پروس وارد جنگ شد ، ونس را به دست آورد و رم را در سال 1870 م . تصرف كرد . در سال 1878 م . صربستان و رومانى در نتيجه انعقاد معاهده برلين به استقلال نايل آمدند و بلغارستان نيز در نتيجه همان عهدنامه به خودمختارى رسيد . جانشين ويكتور امانوئل دوم ، اومبرتوى اول است ( 1878 - 1900 م . ) . يادآورى اين نكته ضرورى است كه به كوشش ويكتور امانوئل دوم و كاوور و گاريبالدى وحدت ايتاليا جامهء عمل پوشيد . باواريا : شاه باواريا لوئى اول است ( 1825 - 1848 م . ) مردى آراسته و آزادمنش بود . به همين علت زمانى كه زمام امور را در دست گرفت ، مردم از او انتظارات زيادى داشتند