اول به سلطنت نشست ( 1825 - 1855 م . ) و در نهايت استبداد حكومت كرد و براى خفه كردن نهضتهاى انقلابى روسيه و اروپاى شرقى نهايت كوشش را از خود نشان داد . با استفاده از سانسور و پليس مخفى ، زندگى خصوصى مردم را زير نظر گرفت . شورش سالهاى 1830 - 1831 م . لهستان را فرونشاند و قانون اساسى لهستان را ملغى ساخت . ساردنى : شاه ساردنى در اين‌زمان ويكتور امانوئل اول است ( 1802 - 1821 م ) در سال 1798 م . همراه برادرش به ساردنى رفت ولى پس از استعفاى وى جانشين او گرديد و چون از اعطاى قانون اساسى سرپيچى نمود ، شورشى برپا شد . در نتيجه از سلطنت خلع گرديد و شارل آلبرت جانشين او شد ( 1821 - 1849 م . ) سوئد : در دوران سلطنت فتحعليشاه در كشور سوئد گوستاو چهارم سلطنت مىكرد ( 1792 - 1809 م . ) هنگامى كه در سال 1796 م . به سن بلوغ رسيد ، وزراى دولت را تغيير داد و سياستى ارتجاعى و استبدادى در پيش گرفت . در سياست خارجى به مؤتلفين بر ضد ناپلئون بناپارت پيوست ( 1800 م . ) متعاقبا فرانسويها پومرانى سوئد را اشغال كردند و روسها به دنبال صلح تيلزيت با فرانسه در سال 1808 م . فنلاند را متصرف شدند . استبداد رأى و عدم تعادل دماغى و شكستهاى سياسى ، گوستاو را مجبور به كناره‌گيرى كرد . بعد از كناره‌گيرى وى از سلطنت كارل سيزدهم به سلطنت نشست ( 1809 - 1818 م . ) و قانون اساسى جديدى را كه به موجب آن اختيارات شاه محدود مىشد ، قبول كرد . در سال 1810 م . برنادوت مارشال فرانسوى ( بعدا كارل چهاردهم ) را وارث خود ساخت . بعد از وى كارل چهاردهم به سلطنت نشست ( 1818 - 1844 م . ) وى مؤسس سلسله‌اى است كه اخلاف آن تا عصر حاضر بر سوئد سلطنت دارند ، برنادوت مارشال فرانسوى كه در جنگها و فتوحات ناپلئون از خود رشادتهاى زيادى باقى گذاشته بود مورد توجه سوئديها قرار گرفت و به همين علت زمانيكه كارل سيزدهم در سن كهولت عهده‌دار سلطنت شد و مضافا بر اين فرزندى نداشت ، سوئديها برنادوت را به جانشينى او برگزيدند . در سال 1813 م . بار ديگر سوئد به مؤتلفين عليه ناپلئون پيوست . كنگره وين ( 1814 - 1815 م . ) فنلاند و پومرانى را به سوئد باز نداد .