شاه و خانواده‌اش را به يكباره نابود نمايند و ليكن اين توطئه در سال 1605 م . كشف شد و اين حادثه كه به نام فتنه باروت معروف است در تاريخ انگلستان عواقبى وخيم به يادگار گذاشت و تصور اجراى اين انديشه كه امكان دارد اجتماع زيادى را نيست و نابود كرد ، در اذهان مردم انگلستان وحشتى عظيم ايجاد كرد . به‌هرحال پورى تن‌ها كه منتظر شكنجه و آزار بودند ، بتدريج ميهن خود را ترك كردند و در سواحل شرقى امريكاى شمالى مهاجرنشينهايى تأسيس كردند و به اين طريق شكنجه مذهبى باعث افزايش قدرت خارجى انگلستان شد و بعدا همين مهاجرنشينها بودند كه اساس دول متحد امريكاى شمالى را فراهم آوردند . آزار و اذيت دولت نسبت به پورى تن‌ها بسيارى از انگليس‌ها را ناراضى ساخت و رفتار جيمز با پارلمان بر ناخشنودى مردم افزود . مجلس عوام نقطه اتكاى مخالفان دربار گرديد . در سال 1611 جيمز پارلمان را منحل كرد و به استثناى پارلمان سال 1614 م . ( معروف به پارلمان فاسد ) تا سال 1621 م . بدون پارلمان سلطنت كرد . در سال 1624 م . جيمز به خواستهء مجلس عوام مبنى بر جنگ با اسپانيا رضايت داد . بعد از درگذشت جيمز اول پسرش چارلز اول ( شارل ) به سلطنت نشست . ( 1625 - 1649 م . ) ملت شاديها كردند ، زيرا وى را نجيب و لايق مىپنداشتند . انگليس‌ها صفاتى را كه در جيمز اول نيافته بودند در پسرش مىجستند اما با كمال تاسف خيالات استبدادى و انديشه‌هاى خودسرى پدر در پسر هم نفوذ داشت . وى خود را ملزم نمىدانست به تعهداتى كه در مقابل ملت و پارلمان برعهده مىگيرد وفا كند . به همين علت محبوبيت چارلز خيلى زودگذر بود . ازدواج او با هانريت دوفرانس خواهر لوئى سيزدهم كه شاهزاده خانمى پيرو مذهب كاتوليك بود ، نخستين عامل ناخشنودى اهالى انگلستان گرديد . در سياست داخلى ، روش پدر را سرمشق قرار داد ، پورى تن‌ها را از كشور بيرون كرد ، پارلمان را در مدت سه سال دوبار منحل كرد و به زور از مردم درخواست پول به صورت قرض مىكرد . اما بعد از چندى بر آن شد كه در افكار و انديشه خود تجديدنظر نمايد شايد بار ديگر محبوبيت از دست رفته را به چنگ آورد . پس به فرانسه اعلان جنگ داد و در سال 1627 م . براى پروتستانهايى كه در روشل سر به شورش برداشته بودند ، كمك فرستاد . چارلز براى هزينه جنگ در سال 1628 م . پارلمان