فصل چهارم تركمانان آق‌قويونلو و قراقويونلو در اواخر حكومت ايلخانان در ايران طى لشكركشىهاى مغول ، عده‌اى از تركمانان ، مساكن اوليه خود را ترك كردند و رهسپار آسياى غربى شدند و در شمال بين النهرين سكونت اختيار كردند و بتدريج صاحب قدرت و اعتبار شدند . معروفترين اين طوايف ، نخست طايفه قراقويونلو است كه در شمال درياچه وان مستقر گرديدند و ديگرى تركمانان آق‌قويونلو است كه در ناحيهء دياربكر ساكن شدند . تركمانان آق‌قويونلو ( 872 - 920 ه . ق . ) ( 1467 - 1514 م . ) اين سلسله به دست قراعثمان از طايفهء بايندر كه از جانب امير تيمور به حكومت ديار بكر منصوب شده بود ، تأسيس يافت . بعد از او پسرانش على بيك تركمان و حمزه بيك تركمان مدتى با يكديگر به نزاع پرداختند . عاقبت حسن بيك پسر على بيك ، قدرت را به دست گرفت . وى در سال 872 هجرى پس از غلبه بر جهان شاه قراقويونلو قدرت زيادى به دست