غياث الدين محمود ابن غياث الدين محمود ( 602 - 607 ه . ق . ) ( 1205 - 1210 م . ) بعد از قتل معز الدين سلطنت نصيب برادرزاده‌اش غياث الدين محمود شد . در اين‌زمان عده‌اى از امراى غورى به طرفدارى بهاء الدين سام كه خواهرزادهء سلطان معز الدين بود ، برخاستند و در نتيجه بين مدعيان سلطنت و طرفداران آنان نزاع درگرفت و در همين زمان بهاء الدين سام درگذشت . در سال 602 هجرى قطب الدين آييك با استفاده از موقعيت خود در دهلى دعوى استقلال كرد و مؤسس سلسله‌اى شد كه تا سال 686 هجرى در نواحى هندوستان سلطنت داشتند . به دليل بىكفايتى غياث الدين محمود ، نزديكانش سلطان محمد خوارزمشاه را براى تصرف غور دعوت كردند . سلطان محمد خوارزمشاه هرات و بلخ را تصرف كرد . غياث الدين محمد ناچار خود را دست‌نشانده سلطان محمد خواند . در سال 606 هجرى تاج الدين عليشاه برادر سلطان محمد به سبب سوء تفاهمى كه با برادر خود پيدا كرد ، به غياث الدين محمود پناهنده شد ، اما به فرمان سلطان محمد ، غياث الدين محمود ، تاج الدين عليشاه را زندانى كرد و همين امر باعث شد كه در سال 607 هجرى همراهان تاج الدين عليشاه ، غياث الدين را كشتند و تاج الدين عليشاه را كه در زندان به سر مىبرد ، سلطان غور خواندند . بهاء الدين سام و علاء الدين آتسز ( 607 - 610 ه . ق . ) ( 1210 - 1213 م . ) بعد از كشته شدن غياث الدين محمود ، به كمك بزرگان غور ، سلطنت به بهاء الدين سام فرزند او رسيد . در سال 607 هجرى آتسز پسر علاء الدين حسين به سبب حمايت سلطان محمد خوارزمشاه به فيروزكوه لشكر كشيد و به بهاء الدين دست يافت ، ليكن در سال 610 هجرى به دست يكى از امراى غزنه كشته شد . علاء الدين محمد ابن شجاع الدين على ( 610 - 612 ه . ق . ) ( 1213 - 1215 م . ) بعد از قتل علاء الدين آتسز سلطنت غور نصيب علاء الدين محمد فرزند شجاع الدين على ابن عز الدين حسين شد . در سال 612 هجرى شهر فيروزكوه پايتخت غوريان را تسليم عمال سلطان محمد خوارزمشاه كرد . ديرى نگذشت كه عمال خوارزمشاه او را