آتش فتنهء او خاموش گرديد . در همين زمان به دليل شورش حاكم فارس ، عمرو عازم آن ناحيه شد و حاكم ياغى را سركوب كرد . در غياب عمرو ، هرثمه جانشين خجستانى از فرصت استفاده كرد و به خراسان تاخت و پس از مغلوب كردن طلحه سپهسالار آن سرزمين به سيستان روى نهاد ، ليكن به تصرف آنجا موفق نشد و به هرات برگشت . عمرو در سال 270 هجرى هرات را در محاصره گرفت ، رافع به سمت مرو گريخت و سرانجام به دست حاكم خوارزم دستگير شد و در سال 283 هجرى به قتل رسيد . عمرو سر رافع را نزد خليفهء عباسى معتضد باللّه فرستاد و در ازاى آن طالب حكومت ماوراء النهر كه در تصرف امير اسماعيل سامانى بود ، شد . خليفه در ظاهر با تقاضاى عمرو موافقت كرد و پنهانى به امير سامانى پيغام داد كه در برابر تجاوزات عمرو با تمام قوا پايدارى كند . عمرو در سال 286 هجرى عازم تسخير ماوراء النهر شد . ليكن در سال 287 هجرى از امير اسماعيل سامانى شكست خورد و به اسارت درآمد ، به فرمان امير سامانى او را روانهء بغداد كردند و وى در زندان خليفه بود ، تا آنكه در سال 289 هجرى در زندان درگذشت . « 1 » ابو الحسن طاهر ابن محمد ابن عمرو ابن ليث ( 287 - 296 ه . ق . ) ( 900 - 908 م . ) بعد از اسارت عمرو ليث سران سپاه نوهء او ابو الحسن طاهر پسر محمد را به امارت برگزيدند . در همين زمان مكتفى خليفه عباسى در سال 290 هجرى حاضر شد كه در مقابل گرفتن خراج ساليانه فارس را به صورت مقاطعه به طاهر واگذارد . طاهر قبول كرد و پس از انتصاب مأمورينى چند براى ادارهء سرزمين فارس ، در سال 291 هجرى به سيستان برگشت و در مدت كوتاهى به دليل زياده‌روى در خرج ، خزينهء دولتى را بر باد داد و عمال او هم از ارسال ماليات به سيستان خوددارى كردند و اين امر هم مزيد بر علت شد و بيش‌ازپيش امور سيستان را دستخوش بىسروسامانى گردانيد . طاهر براى گرفتن ماليات فارس و كرمان در سال 292 هجرى عازم آن نواحى شد . ليكن نتيجه‌اى عايدش نشد و به سيستان برگشت و سرگرم عياشى گرديد . در سال 296

--> ( 1 ) . ر ك . تاريخ سيستان ، ص 276 .