فصل دوم علويان « 1 » طبرستان ( 250 - 316 ه . ق . ) ( 864 - 928 م . ) حسن ابن زيد داعى ( 250 - 270 ه . ق . ) ( 864 - 883 م . ) در نتيجهء بيداد و ظلم حكام طاهريان در طبرستان ، اهالى آن سرزمين دست توسل به دامن حسن ابن زيد علوى كه ساكن رى بود ، زدند . حسن ابن زيد در سال 250 هجرى ( 864 م . ) عازم قصبه كلار شد و در آن محل به كمك ياران خود قيام كرد . وى در حقيقت مؤسس سلسلهء علويان طبرستان است . پس از قيام داعى ، محمد ابن اوس پيشكار سليمان يكى از سرداران خود را مأمور سركوبى داعى كرد ، اما اين سردار از داعى شكست خورد و در سال 250 هجرى ( 864 م . ) آمل به تصرف داعى درآمد . داعى تا سال 253 هجرى ( 867 م . ) تمام طبرستان و قسمت مهمى از سرزمين ديلم و رى را تصرف كرد . در سال 259 هجرى ( 872 م . ) يكى از مخالفان يعقوب ليث در گرگان خود

--> ( 1 ) . علويان ، جمعى از بزرگان اولاد على ابن ابى طالب ( ع ) بودند كه در نيمهء دوم قرن سوم هجرى تحت عنوان علويان در طبرستان قيام كردند .