املاك موحدين را با حفصيان تونس قسمت كردند . اگرچه امراى بنى مرين از سال 591 هجرى ( 1195 م . ) در ارتفاعات مراكش استقلال داشتند ، ولى پايتخت اين مملكت در سال 667 هجرى ( 1269 م . ) از تصرف موحدين خارج شد . آنان نخست در سال 613 هجرى ( 1216 م . ) از صحرا به مراكش حمله بردند ، ولى ابو سعيد موحدى مانع از پيشرفت آنها شد . معروف‌ترين امراى بنى مرين عبارتند از : عبد الحق ( 591 ه . ق . ) ( 1195 م . ) و جانشين وى عثمان اول . ( 614 ه . ق . ) ( 1217 م . ) مصر : صلاح الدين ايوبى در سال 581 هجرى ( 1185 م . ) موصل را تصرف كرد و امراى الجزاير را خراجگزار خود ساخت . يكى از مهمترين اهداف صلاح الدين ، پىگيرى مستمر جهاد عليه صليبيون بود كه اتخاذ چنين سياستى احساسات مسلمانان را در حمايت از او برانگيخت و وى بر اثر اعمال همين خطمشى توانست كه سپاهيان ترك و كرد و عرب را به جهت داشتن هدف مشترك آنها با يكديگر متحد سازد . در نتيجه با به دست آوردن پيروزى عظيمى در سال 583 هجرى ( 1187 م . ) بيت المقدس را پس از مدت 80 سال بار ديگر به تصرف مسلمانان درآورد . سقوط بيت المقدس باعث تحريك احساسات اروپاييان شد . سلاطين اروپا در صدد تهيه مقدمات جنگ سوم صليبى بر آمدند . ريچارد اول پادشاه انگلستان و فيليپ آگوست پادشاه فرانسه در سال 586 هجرى ( 1190 م . ) رهسپار ارض اقدس شدند و قريب يك سال و نيم با مسلمانان جنگيدند و سرانجام در سال 588 هجرى ( 1192 م . ) بدون اينكه از اين لشكركشى سودى عايدشان گردد ، عهدنامهء صلحى به مدت سه سال با صلاح الدين ايوبى منعقد كردند . صلاح الدين ايوبى در سال 589 هجرى ( 1193 م . ) درگذشت و قبل از مرگش قلمرو خود را بين افراد خانوادهء خود تقسيم كرد و در اين ميان تنها يكى از وراث او يعنى سيف الدين عادل توانست بتدريج بر ديگران فرمانروايى كند . به‌هرحال دمشق را به افضل ، مصر را به عزيز و حلب را به طاهر داد . در سال 592 هجرى ( 1196 م . ) عادل ، دمشق را تصرف كرد و در سال 596 هجرى ( 1199 م . ) منصور ، جانشين عزيز ، را از مصر بيرون كرد . طولى نكشيد كه تقريبا تمام قلمرو ايوبى را تحت حكومت واحدى در