اسپانيا : در سال 1145 م . عبد المؤمن رئيس قوم الموحدين سپاهيانى به اسپانيا فرستاد و در مدت پنج سال تمام بلاد مسلمان‌نشين آن شبه‌جزيره را تحت امر خويش درآورد . اسكاتلند : شاه اسكاتلند ديويد اول بود . ( 1124 - 1153 م . ) در سال 1138 م . به انگلستان حمله كرد ، ولى مغلوب شد و سرانجام با انگلستان از در صلح و آشتى درآمد . جانشين وى ملكم چهارم است ( 1153 م . ) انگلستان : پادشاه انگلستان استيون بود . ( 1135 - 1154 م . ) وى سوگند وفادارى به متيلدا « 1 » دختر هنرى اول ياد كرد و ليكن پس از مرگ هنرى ، خود را پادشاه خواند . در سال 1141 م . متيلدا به كمك برادر ناتنى خود در جنگى استيون را اسير نمود و مدت كوتاهى پادشاهى كرد . ديرى نگذشت كه استيون بار ديگر قدرت را به دست گرفت . چون استيون وارث ذكورى نداشت و پسرش اوستانس چهارم در دوران حيات پدر مرد ، به همين جهت استيون بناچار پسر متيلدا يعنى هنرى دوم را در سال 1153 م . به جانشينى خود انتخاب كرد . هنرى دوم مؤسس سلسلهء پلانتاژنه است . بخش عمده‌اى از كشور فرانسه و تمامى خاك انگلستان را به تصرف خود درآورد . ايرلند : پادشاه ايرلند در مت مكمارو بود . ( 1110 - 1171 م . ) در سال 1166 ميلادى از دشمنانش شكست خورد و تبعيد گرديد و به هنرى دوم پادشاه انگلستان متوسل شد و بر اثر مساعدت هنرى به ايرلند بازگشت . آخرين پادشاه ايرلند اوكانر رورى است . دوران سلطنت او كوتاه بود ، زيرا در مت مكمارو نورمن‌ها را به ايرلند كشاند . در چنين وضعى اوكانر رورى به هنرى دوم پادشاه انگلستان پناه برد و سرانجام در سال 1175 م . در ديرى درگذشت . پرتغال : در دوران خلافت مقتفى ، پسر هانرى دوبورگنى به نام آلفونسوى اول در سال 1139 م . به سلطنت نشست . سال 1140 م . معمولا آغاز تاريخ پرتغال محسوب مىشود . به كمك مجاهدين خارجى در سال 1147 م . ليسبون را از مورها ( اعراب ) گرفت . در دوران سلطنت او پرتغال كشورى مستقل گرديد . دانمارك : پادشاه دانمارك و الدمار « 2 » اول ملقب به كبير بود . ( 1157 - 1182 م . ) پس از

--> ( 1 ) . Matilda . ( 2 ) . Valdmar .