( بودوئن ) و طرابلس ( رمون ) و اميرنشين انطاكيه ( بوهموند ) تأسيس شدند كه رسما تابع اورشليم بودند . مسيحيان در آغاز با مسلمانان به وحشيگرى تام رفتار كردند ، ولى بتدريج با آنها مخلوط و مأنوس شدند . شهرهاى ساحلى سوريه را گرفتند و قلعه‌هايى براى حفظ خود بنا كردند و براى دفاع از مملكت اورشليم سه دسته شهسوار مجهز كردند : شهسواران مهمان‌نواز ، شهسواران پرستشگاه و شهسواران توتونى . لهستان : پادشاه لهستان بولسلاف سوم بود ( 1102 - 1130 م . ) چون مملكت لهستان بين او و برادر ناتنى و نامشروعش تقسيم شده بود ، وى به كمك روسيه و مجارستان بر برادر خود غلبه كرد و لهستان را وحدت داد . مجارستان : پادشاه مجارستان لاديسلاو اول بود . ( 1077 - 1095 م . ) وى قوانين جنايى مجارستان را اصلاح كرد و قوانينى براى حفظ مالكيت خصوصى وضع نمود . در كشور مجارستان وى به شجاعت و جوانمردى مشهور است . خلافت مسترشد ( 512 - 529 ه . ق . ) ( 1118 - 1134 م . ) بعد از درگذشت مستظهر ، مردم با ابو منصور مسترشد بيعت كردند . در دوران سلطنت مسعود سلجوقى عده‌اى از امراى مسعود به دربار خليفه پناهنده شدند و از او خواستند تا نام مسعود را از خطبه حذف كند . خليفه كه تحت تأثير گفته‌هاى اين افراد قرار گرفته بود ، در سال 529 هجرى به جنگ سلطان مسعود رفت ، اما شكست خورد و به اسارت افتاد . اما اندكى بعد عفو شد و بين آن دو صلح برقرار شد و مقرر گرديد ، خليفه به بغداد رود و ساليانه مبلغ 400 هزار دينار به سلطان مسعود بپردازد . خليفه روانهء بغداد شد ، اما قبل از رسيدن به بغداد به دست عده‌اى از باطنيان كشته شد . مسترشد مردى دلير و شجاع بود و توجه به حوادث دوران خلافت وى بهترين دليل بر اثبات اين مطلب است . « 1 » اين خليفه معاصر است با سلطان سنجر ( 511 - 552 ه . ق . ) و محمود ( 511 - 525 ه . ق . ) و

--> ( 1 ) . ر ك . تجارب السلف ، ص 296 . تاريخ ابن خلدون ، ج 2 ، ص 766 - 788 . الكامل ، ج 18 ، ص 239 . حبيب السير ، ج 2 ، ص 318 - 321 . روضة الصفا ، ج 3 ، ص 529 - 531 . طبقات ناصرى ، ص 125 . تاريخ گزيده ، ص 358 .