يكى از فقهاى مالكى بود ، ملاقات كرد و از او خواست كه يكى از شاگردان خود را به اتفاق او به ميان قبيله بفرستد تا احكام شرع را به افراد قبيله ياد دهد . ابو عمران پذيرفت و فقيهى را به نام عبد اللّه ابن ياسين جزولى به اتفاق يحيى به ميان قبيله فرستاد . عبد اللّه پس از اينكه در ميان قبيله مستقر شد ، به كمك چند تن از پيروان خود از جمله دو نفر برادر از رؤساى قبيله لمتونه به نامهاى ابو بكر ابن عمر و يحيى ابن عمر ، رباطى ساخت و در آنجا ساكن شد و ياران خود را مرابطين ناميد . هستهء نيروى مرابطين هزار جنگاور از همين پرهيزگاران بودند . ديرى نگذشت كه مرابطين در همهء افريقاى غربى و سرانجام در اسپانيا نيز قدرت يافتند . در سال 447 هجرى شهر سچلماسه را به تصرف خود در آوردند . در همان سال يحيى ابن عمر ملتونى كه فرمانده سپاه مرابطين بود ، درگذشت و برادرش ابو بكر در سال 448 هجرى ( 1056 م . ) جاى او را گرفت . ابو بكر عمر مبادرت به فتح بلاد كرد . در مراكش سوس الاقصى را تصرف كرد و سمت فرماندهى مرابطين را در مغرب به يوسف ابن تاشفين داد . مصر : بعد از ظاهر پسرش معد ملقب به مستنصر كه بيش از يازده سال نداشت ، جانشين پدر شد ( 427 - 487 ه . ق . ) ( 1035 - 1094 م . ) دوران خلافت وى قريب شصت سال طول كشيد . در اين‌زمان سلجوقيان در سال 463 هجرى بيت المقدس را به تصرف خود درآوردند . متصرفات فاطميان در افريقا نيز سر به شورش برداشتند و از پرداخت ماليات خوددارى كردند و دعوى استقلال نمودند . از جمله قبايل بنى هلال و بنى سليم در سال 447 هجرى ( 1052 م . ) به جانب غرب تاختند و سالها طرابلس و تونس را بكرات غارت كردند . جزيرهء سيسيل كه جزو قلمرو اغلبيان بود و فاطميان آنجا را به تصرف خود درآورده بودند ، در سال 464 هجرى ( 1071 م . ) به تصرف فرماندهان درآمد . در سال 466 هجرى ( 1073 م . ) خليفه براى سروسامان دادن به اوضاع پريشان خلافت ، بدر جمالى را كه حكومت عكا را به عهده داشت احضار نمود تا با پذيرفتن وزارت به اوضاع پريشان و آشفته مملكت سامان دهد .