اروپا آلمان : در دوران خلافت مطيع ، شأن و منزلت اتن پادشاه آلمان به جايى رسيد كه او را دعوت كردند تا در امور فرانسه و ايتاليا مداخله كند . اتن در اولين لشكركشى خود به ايتاليا در سال 951 م . برنگار دوم پادشاه ايتاليا را شكست داد . اتن با ملكه لمبارديا ازدواج كرد و سپس به آلمان مراجعت نمود . ديرى نگذشت كه برنگار دوم مجددا تجاوزات خود را شروع كرد . به همين جهت پاپ يوهانس دوازدهم از اتن كمك طلبيد . اتن عازم ايتاليا شد و در سال 962 م . پاپ ، تاج بر سر او نهاد و اين سال مبدأ تاريخ امپراتورى مقدس روم محسوب مىشود . اما امپراتوران اين امپراتورى نتوانستند استيلاى خود را بر ايتاليا حفظ كنند . زيرا ملت روم و مردم آلمان به نظر دشمنى به هم نگاه مىكردند و به اين ترتيب فرمانروايى مقدس روم آغاز مىشود كه در آن نظام پادشاهى آلمان با نظام قيصرى روم و علايق ملى با اهداف جهانى تلفيق مىشود و اين امر موجب جنگ قدرت ميان قيصر و پاپ مىگردد كه در اثر آن قدرت مركزى آلمان تضعيف مىشود و در مقابل ، شاهزادگان آلمانى كسب قدرت مىكنند . اتن در سال 973 م . درگذشت و پسرش اتن دوم جانشين او شد ( 973 - 983 م . ) وى شورشهاى داخلى و تاخت‌وتازهاى دانماركيها را سركوب كرد . اتريش : در سال 955 م . اتن اول ، اتريش را از تصرف مجارها به درآورد . اتريش از 955 - 976 م . ملحق به باوير بود . بعدا اتريش داراى چهار معنى متمايز از هم شد . اسپانيا : فرمانرواى اسپانيا عبد الرحمن سوم بود ( 912 - 961 م . ) وى قدرت سلطنت را به اوج خود رسانيد . مراسم و آداب و تشريفات دربارى را ظاهرا مطابق روش بيزانسيان افزايش داد و براى مقابله با ادعاهاى دشمنان فاطمى خويش عنوان خليفه و امير المؤمنين بر خود نهاد و با همين عمل بر عقيدهء شرعى مرسوم كه قدرت خلافت يكى است و تجزيه‌پذير نيست ، خط بطلانى كشيد . در دوران فرمانروايى عبد الرحمن ، اسپانياى اسلامى به اوج شكوه و رفاه خود رسيد . اسپانيا كه در دوران گذشته محل درگيريها و جنگهاى قبايل مختلف بود ، به يك سرزمين آرام و به دور از منازعات و كشمكشهاى قومى تبديل گرديد . در آن ايام ساكنانش از رفاه و آسايش و آرامش نسبى برخوردار