مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ » « 1 » « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » « 2 » . ذكر نهضت فرمودن حضرت شاه عالميان به صوب خراسان و محاربه نمودن با شيبك خان و ظفر يافتن بر او به عون ملك ديّان در سابق مذكور شد كه حضرت شاه دين پناه در زمستان سنهء خمس عشر و تسعمايه [ 915 ] در شروان قشلاق فرموده بود . در آن سال مكارم خسروانه به حركت درآمده بلاد شروان را با توابع و لواحق به شيخ شاه كه پسر شروان شاه فرّخ يسار بود ارزانى داشته دربارهء او عاطفت بىنهايت فرمود و قلم عفو و صفح بر جرايد جرايم آن طبقه كشيده بديهاى ايشان را به نيكى جبر نمود . شعر بدى را بدى سهل باشد جزا * اگر مردى احسن الى من اسا شيخ شاه از وفور موهبت حضرت شاه گردون اعتلا سر فخر و مباهات بر اوج سموات رسانيده بر ملك موروثى خود مستولى شد و حضرت شاه عالميان در بهار سنهء ست عشر و تسعمايه [ 916 ] كه سلطان ربيع با سپاه سبزه و رياحين روى به بساتين جنّت‌آيين آورده بود [ 35 ] به سعادت و اقبال عازم آذربايجان شد و چون در آن اوقات خاطر خطير و ضمير آفتاب تأثير از انتظام كليات امور مملكت « 3 » آذربايجان و عراقين و فارس فارغ شده بود ، تدبير تسخير مملكت خراسان را وجههء همّت عالى نهمت ساخته ، لواى اقليم گشايى به دفع شيبك خان كه از غايت غرور قدم از طريق انصاف بيرون نهاده از وادى مروّت دور افتاده بود برافراخت . در حبيب السير مسطور است كه ( حضرت شاه سليمان مكان در همان ايّام در موضع سلطان بلاغى طوى عظيم ترتيب داده امرا و اركان دولت و اعيان حضرت را در مجلس بهشت آيين و محفل فردوس قرين طلب فرموده در باب يورش خراسان و محاربه

--> ( 1 ) . انعام ( 6 ) ، آيهء 92 . ( 2 ) . انعام ( 6 ) ، آيه 115 . ( 3 ) . ت : ملك .