دوام نيافت ، بهادر شاه بن ابراهيم شاه كه او نيز امارتش دوام نيافت ، سپس مرتضى شاه دوم ؛ كه در سال 1004 ه . ق . به امارت نشست در زمان وى بود كه سرزمينهاى نظام شاهيه به تصرّف اكبرشاه درآمد ( دايرة المعارف فارسى ، ج 3 ؛ نسب‌نامهء خلفا و شهرياران ، ص 4 - 438 ؛ طبقات سلاطين اسلام ، ص 200 ) . ص 320 س 18 عادل شاهيه : سلسله‌اى مسلمان از ملوك الطوايف دكن كه پس از تجزيهء مملكت بهمنيه از حدود 890 ه . ق . تا حدود 1097 ه . ق . در ولايت بيجاپور فرمانروايى كردند و در تاريخ اخير قلمرو آنها به تصرّف تيموريان هند درآمد . مؤسّس اين سلسله ، يوسف عادل خان ، در خدمت محمود گاوان بود و خود را فرزند سلطان مراد دوم عثمانى مىدانست . وى در حدود 21 سال با عنوان يوسف عادلشاه ، امارت كرد ( 895 - 916 ه . ق ) . مذهب شيعه را وارد هند ساخت ( نخستين فرمانروايى بود كه چنين كرد ) بعد از او هشت تن ديگر از اعقابش در آن ولايت فرمانروايى داشته‌اند . فرمانروايان اين سلسله لقب عادلشاه را به نام خود مىافزودند . آخرين آنها ، اسكندر بن على ، در 1083 ه . ق . جاى پدر را گرفت و در 1097 ه . ق . مملكت او به دست اورنگ زيب افتاد . عادل شاهيه به تأسيس ابنيه اهتمام فراوان داشتند و پايتخت خود ، بيجاپور را به يكى از عاليترين نمونه‌هاى معمارى اسلامى در هند مبدل ساختند . حامى فضل و هنر نيز بودند . ملا محمد قاسم فرشته ، مورّخ معروف ، در كنف حمايت ابراهيم عادلشاه دوم مىزيست . ( دايرة المعارف فارسى ، ج 2 ، ص 1650 ؛ نسب‌نامهء خلفا و شهرياران ، ص 438 - 441 ؛ طبقات سلاطين اسلام ، ص 291 ) . ص 320 س 15 عماد شاهيه : سلسله‌اى از پادشاهان معروف به ملوك الطوايف دكن كه از 890 ه . ق . تا حدود 980 ه . ق . در ولايت برار فرمانروايى كردند . مؤسّس اين سلسله ، فتح اللّه خان عماد الملك از جانب سلاطين بهمنيه در برار حكومت داشت ، ولى در عهد شمس الدين محمد شاه سوم بهمنى داعيهء استقلال يافت و عنوان عماد شاه را جزو اسم خود مىآوردند . بعد از او ، پسرش عماد الدين بن فتح اللّه امارت كرد