( 118 ) - سكّه‌هاى اشك ششم ( مهرداد اوّل ) را اهالى از اثر خشم آسمان نسبت به او دانستند ( پولىبيوس ، همان كتاب ) . معلوم است كه اين وقايع رشته‌هاى اتصال ايالات را بدولت سلوكى گسيخت ( آن‌تيوخوس سوّم هم ، چنان كه گذشت ، معبد همدان را غارت كرد ) . بعد از آن‌تيوخوس اوضاع دولت سلوكى بهتر نشد : تخت نصيب آن‌تيوخوس پنجم اوپاتر ، كه بقول آپ‌پيان 9 ساله و بروايت ديگر 12 ساله بود ، گرديد نايب السّلطنه ، كه ليزياس « 1 » نام داشت و حكومت را بدست گرفته بود ، مجبور گرديد با يهوديها جنگ كند زيرا آنها بعد از فوت آن‌تيوخوس چهارم قوّت قلب يافته بودند ، ولى طولى نكشيد ، كه براى ليزياس رقيبى پديد آمد ، توضيح آنكه فيليپ نامى را آن‌تيوخوس چهارم قبل از مرگش قيّم پسرش قرار داده بود . او قسمتى را از قشون به طرف خود جلب كرده بر ليزياس قيام كرد و بدين‌ترتيب جنگ خانگى شروع شد . اين جنگ بالاخره بشكست و مرگ فيليپ خاتمه يافت ، ولى پس از آن‌هم دولت سلوكى قرين آرامش نگرديد ، زيرا پسر سلكوس چهارم ، كه در روم مانند گروكان اقامت داشت ، دعوى سلطنت كرده از روم مخفيانه از راه درياى مغرب به سوريّه رهسپار شد و موفّق گرديد كه براى چند ماه بر تخت سلوكى نشيند . شرحى ، كه از اوضاع دولت سلوكى گفته شد ، روشن مىرساند ، كه اين دولت گرفتار كشمكش‌هاى داخلى يا جنگ با همسايگان غربى خود ، يعنى مصريها و

--> ( 1 ) - Lysias .