حسن پيرنيا ( مشير الدوله ) و عباس اقبال آشتيانى
289
تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى )
فصل هفتم سلاطين غور ( 543 - 612 ) غور و جبال و فيروزكوه غور ناحيهء كوهستانى بالنّسبه وسيعى بوده است ما بين دو ولايت هرات و غزنه و آن عبارت از درههاى كوهستاناتى است كه امروز آنها را كوه بابا و سفيدكوه ميخوانند و جبال خراسان بوسيلهء آنها برشتهء هندوكش مىپيوندند . اين ناحيه سرچشمهء رودخانههاى هيرمند و هريرود و مرغاب است و همانست كه قسمت غربى آن را كه با ولايت هرات مجاور بوده غرجستان و جبال ميخواندهاند . دامنهء شمالى ولايات كوهستانى غور و غرجستان كه ابتداى جلگهء ماوراء النّهر محسوب و درهء شعب جنوبى آمو درياست در قديم طخارستان نام داشته و طخارستان تقريبا همين ايالتى است كه امروز آن را تركستان افغانستان مىگويند . بزرگترين و مشهورترين آباديهاى ناحيهء غور شهر فيروزكوه بوده كه پاىتخت پادشاهان اصلى غور در آنجا قرار داشته ليكن غوريان چنان كه خواهيم ديد بتدريج از طرف شمال ولايت طخارستان را كه شهر عمدهء آن باميان است ( ما بين بلخ و كابل ) و از جنوب و مغرب غرجستان و جبال و هرات را هم تسخير كردند و باميان و هرات و بعدها غزنه را نيز بعنوان كرسى سلطنت اختيار نمودند .