فصل چهارم صفّاريان ( 247 - 393 ) سيستان پيش از قيام يعقوب سيستان را مسلمين در خلافت عثمان در فاصلهء سنوات 30 و 33 فتح كردند و با اينكه مردم دلاور اين قسمت چند بار سر بطغيان برداشتند ليكن هر دفعه بدست عمّال و سرداران عرب سركوبى شدند و روز بروز نفوذ اسلام و آداب عربى بيشتر در اين سرزمين ريشه دوانيد . پس از كشته شدن عثمان و وقايعى كه بعد از آن رخ داد از قبيل عصيان معاويه و جنگ صفّين و حكم حكمين و استعفاى امام حسن از خلافت و شهادت امام حسين و حركات زشت ديگر يزيد از قتل‌عام مدينه و سنگ باريدن بر خانهء كعبه و ستمكارىهاى حجّاج و قتل مصعب بن زبير و برادرش عبد اللّه جماعتى از مسلمين كه سيرهء بىآلايش حضرت رسول و خلفاى اوّلى را ديده يا شنيده بودند جميع اين حركات را خلاف اسلام و خارج از حدّ انصاف و انسانيّت دانسته سر بمخالفت با خلفاى زمان و عمّال ايشان برداشتند و بخوارج كه در تقبيح اين اعمال با آن جمع همعقيده بودند پيوستند و چون از آزار عمّال بنى اميّه در زحمت بودند همه وقت بولايات دوردست مثل سواحل خليج فارس و بحر عمان و افريقا پناه مىجستند . كرمان و سيستان هم براى اين جماعت پناهگاه بالنّسبه مصونى بود .