ديگرى در 353 هر دو دفعه معزّ الدوله بموصل وارد شده و امراى حمدانى ناچار بتسليم گرديده‌اند . از مهمترين فتوحات معزّ الدوله فتح ناحيهء عمانست در تاريخ 355 كه آن را به يارى برادرزادهء خود عضد الدّوله مسخر و بممالك آل بويه ضميمه كرده و مابعد باز به اين نكته اشاره خواهيم نمود . در مدّت امارت معزّ الدوله بر عراق عرب مذهب شيعه در بغداد و عراق رواج كلى يافت و شيعيان از حال نكبتى كه سابقا داشتند بيرون آمدند مخصوصا معزّ الدوله و اصحاب او در ترويج شعاير اين مذهب بسيار مىكوشيدند چنان كه امير ديلمى در سال 351 امر داد كه بر درهاى مساجد بغداد لعن معاويه و غاصبين حقّ آل على را نوشتند و مردم را واداشت كه در دهم محرّم باقامهء تعزيه‌دارى شهداى كربلا قيام نمايند . خليفهء عبّاسى و درباريان سنّى مذهب او به علت قدرت معزّ الدّوله و كثرت شيعيان بهيچوجه جرأت مخالفت نداشتند . وزير معزّ الدّوله ابو محمد مهلّبى است كه از مردان فاضل و جوانمرد و ادب‌دوست بوده و ابو الفرج اصفهانى صاحب كتاب معروف أغانى از پروردگان اوست . وفات معزّ الدّوله در 13 ربيع الآخر سال 356 اتّفاق افتاده و مقام او پس از مرگ بپسرش بختيار كه عزّ الدّوله لقب يافته رسيده است . مرگ عماد الدوله و امارت عضد الدوله در 338 از پسران بويه ابو الحسن على عماد الدّوله از همه زودتر وفات يافته و او كه در شيراز مقيم بود چون پسرى نداشت در مرض موت از برادرش ركن الدّوله خواست كه پناه خسرو پسر خويش را بفارس روانه دارد تا در صورت مردن عماد الدّوله وارث او گردد . عماد الدوله در جمادى الاخرى سال 338 مرد و پناه خسرو پسر ركن الدّوله با لقب عضدّ الدوله بر جاى عمّ خويش پادشاه فارس و سواحل و جزاير گرديد . عماد الدّوله به علت آنكه ارشد پسران بويه بود در تمام ايّام حيات نسبت به دو برادر ديگر سمت رياست و امير الأمرائى داشت و ركن الدّوله و معزّ الدّوله باحترام و ادب