از تاريخ بيعت قريش با ابو بكر تا زمانى كه معاويه خلافت را در خاندان خود موروثى كرده يعنى در مدّت سى سال ( 11 - 41 . ه ) ترتيب انتخاب جانشين پيغمبر يعنى خليفه به طرز بيعت بوده يعنى جمعى از قريش و صحابه با كسى كه او را براى اين مقام اصلح ميشمردند عهد و پيمان مىكردند كه از او همچنانكه از رسول اللّه اطاعت ميكردند فرمانبرى كنند و خليفه هم اصولا ملزم بود كه از سيرهء حضرت رسول يعنى طرز رفتار او و پيروى از احكام شريعت اسلام منحرف نشود و همه وقت بر طريق مستقيم و سبيل هدايت و رشاد برود . پنج تن خليفه‌اى را كه در مدّت اين سى سال به همين ترتيب و اصول اختيار شده‌اند خلفاى راشدين مىگويند . خلافت ابو بكر ( 11 - 13 ) اوّلين خلفاى راشدين ابو بكر پدر عايشه زوجهء محبوبهء حضرت رسول است كه او را بلقب صدّيق ميخوانند . خلافت او بعلّت كبر سنّ طولى نكشيده و از دو سال و سه ماه و ده روز تجاوز نكرده است . شروع خلافت ابو بكر مصادف شد با برگشتن جماعتى از مسلمين از دين كه آنها را اهل ردّه ميخوانند و قيام چند تن بعنوان پيغمبرى و دعوت مردم بسوى خود . مشهورترين اين مدّعيان پيغمبرى يكى اسود عنسى است كه در ايام ناخوشى حضرت رسول در يمن قيام كرد و مسلمين او را چهار روز قبل از رحلت حضرت رسول كشتند ديگر مسيلمه كه در يمامه خروج نمود و با زنى ديگر كه او نيز دعوى نبوّت داشت دست يكى كرد . ابو بكر خالد بن الوليد را بدفع او فرستاد و خالد مسيلمه را كشت و فتنهء او دفع شد ليكن در جنگ با مسيلمه جماعتى از انصار و مهاجرين كه قارئين قرآن بودند بقتل رسيدند و ابو بكر از ترس آنكه مبادا قرآن بتدريج تحريف شود و يا قسمتى از آن از ميان برود امر داد كه قرّاء و كاتبين وحى هرچه از آيات در ضبط دارند بر پوست