دهقان ايرانى اينجا لازم است خانوادهء دهقان ايرانى كه واحد قريه و بالاخره ملت ايران را تشكيل ميدهد مورد مطالعهء دقيق قرار دهيم . لباس دهقان ايرانى و زنش كه در آب و هوائى سردتر از پنجاب زندگى مينمايند از لباس زارع پنجابى بهتر و گرم‌تر است ، اگرچه شايد اين لباس هم براى آب و هواى سخت خراسان كافى نباشد . در عوض زارع ايرانى در مدت زمستان صبح زود از خانه بيرون نمىآيد ، مگر وقتىكه بارى براى فروش ببرد . در اين صورت هم اگر هوا خوب نباشد در خانه ميماند . عدهء اطفالى كه بواسطهء نقصان لباس در هردو كشور ميميرند خيلى زياد است . دهاقين شلوار و پيراهن‌هاى پنبه‌اى مىپوشند . اين البسه از پارچه‌هاى آبى رنگى است كه معمولا در خود ده مىبافند . دهقان ايرانى يك لبادهء بلندى هم با آستين‌هاى بلند روى لباسها دارد كه آن تا زير زانوى او را فرامىگيرد . اين لباس از جنس متقال است كه داخل آن را پنبه‌دوزى كرده‌اند . يك شال از چلوار سفيد اين روپوش آبى را نگاه ميدارد كه در آن نان و چيزهاى ديگر خود را مىبندد . علاوه بر اين زارع ايرانى يك جليتقهء كوتاه پشمى قهوه‌اى رنگ نيز مىپوشد كه تا روى كمر را فرامىگيرد . در زمستان يك ملبوس دراز پشمى كه تا زانو ميرسد نيز بر تن مىكند ، چوپانان ، شتربانان و بعضى دهاقين ديگر در زمستان نمدى ميپوشند كه آن خيلى گرم است و نيز يك كلاه نمدى دارند كه تا جمجمه را مىپوشاند و لبه ندارد ، يا كلاه ديگرى كه سر را مىپوشاند و يك عمامه مانندى دور آن مىپيچند . زارعين در مواقع معمول كفش مىپوشند و مچ پيچ را در موقع احتياج و لزوم به كار مىبرند . زن دهقان لباسى از همان جنس ولى معمولا با رنگ‌هاى زيباترى مىپوشد . زن دهاتى معمولا يك شلوار گشاد تا زير زانو ، يك پيراهن بلند و يك ارخالق بلند بر تن مىكند . گاهى زنها چهارقد بر سر مىكنند و بعضى اوقات بدور چهارقد يك دستمال ديگرى محكم مىبندند . بر روى آن يك چادر بلند ، معمولا آبى رنگ و گاهى سفيد بسر مىكنند . مقدار غلهء خوراكى براى هرنفر در ماه بطور متوسط پنجاه پوند ( 22 كيلو گرم ) است . گندم غذاى معمولى ايران است . جو و ديگر غلات در درجهء دوم است