ابى الحسن ابى تراب اسد الله الغالب امير المومنين على ابن ابى طالب عليه السلام القاب على ( ع ) فصل چهل و ششم اسلام تحت خلفاى چهارگانهء اول ايران بطور سياسى تا يك مدتى از نعمت استقلال و موجوديت ملى محروم و تحت خلافت وسيعهء عرب كه از جبل الطارق تا رود جيحون امتداد داشت مستهلك بوده ليكن در قسمت عقلانى و فرهنگى و آن به زودى بر اثر قابليت و استعداد و ذكاء و دهاء افراد خود حقا مقام تفوق و برترى را احراز نمود . « برون » عصر خلافت 633 - 1258 ميلادى در 632 ميلادى خلافت از ابو بكر شروع شد و اختتام آن هم زمانى بود كه هولاكو خان بغداد را در تاريخ 1258 ميلادى تاراج كرده و مستعصم عباسى را بقتل رسانيد . پس از وقوع اين حادثهء بزرگ تقريبا تا سه قرن منصب خلافت در اولاد عباس كه در مصر تحت حمايت سلاطين مملوك بوده‌اند باقى بوده است ، تا اينكه سلطان سليم عثمانى در سال 1517 ميلادى سلاطين مملوك را منقرض ساخته خليفهء بيچاره را مجبور ساخت كه لقب و ساير نشان‌هاى خلافت را به او واگذار كند . اين اقدام ( چنان كه در فصل 62 كتاب درج است ) مبنى بر اين بوده است كه سلاطين عثمانى دعوى خودشان را براساس مقام مقدس خلافت و ديگر القاب عالى قرار داده بودند .